در نتيجه ممكن است تدوين مصحف بوسيلهء پيامبر انجام نشده باشد . زيرا او خود احساس مىكرد كه كارى است بس حساس كه مزايايش در برابر محظوراتش نامعلوم بود . اگر پيغمبر چنين پيش‌بينى كرده باشد مسلما تأييد و تثبيت متن باميد آينده واگذاشته شده است . در زمان خليفه ابو بكر رحلت پيغمبر ( ص ) كه به سال 11 ه . 623 ميلادى پيش آمد و انسداد باب وحى كه بدنبال آن رخ نمود و عدم امكان پرسش از معلم و رهبر دربارهء نكات مبهم قرآنى ، موجب بروز موقعيت جديدى شد و مسائلى را مطرح كرد كه منجر بانجام كارى شد كه پيغمبر ( ص ) شخصا دست بدان نيازيده بود . در اين هنگام وحى به چه ترتيبى حفظ مىشد ؟ از يك طرف عده‌اى معدود از مؤمنان ، وحى را تقريبا به تمامى از حفظ

--> دروغ مىگوئى . سوگند به خدا كه پيغمبر خدا ( ص ) اين سوره را به گونهء ديگرى به من آموخته است . هر دو با هم رفتيم نزد رسول خدا ( ص ) . من گفتم : يا رسول اللّه ، من سورهء فرقان را از اين مرد شنيدم . او به قراءتى مىخواند كه من تاكنون آن را نياموخته‌ام . - رسول خدا فرمود : گريبان او را رها كن . سپس به هشام فرمود : به‌خوان ! و او سورهء فرقان را همانطور كه اول بار از او شنيده بودم دوباره خواند . پيغمبر ( ص ) فرمود : همين طور است و چنين نازل شده است . آن گاه فرمود : عمر ، تو بخوان . من هم همانطور كه از رسول خدا آموخته بودم خواندم . و او فرمود : « همينطور است چنين نازل شده است . » . پس اضافه فرمود : « اين قرآن به هفت حرف نازل شده ، پس بخوانيد آن را ، همانطور كه مىتوانيد و براى شما ميسر است » . ( تفسير طبرى 1 : 10 بولاق حديث 15 ، البرهان 1 : 211 ، مسند احمد شمارهء 158 ، 277 ، 278 ، 296 ، 297 ، 2375 ، فتح البارى 9 : 3 - 21 ، فضائل القرآن ابن كثير : 72 ، تيسير الوصول 1 : 190 ، صحيح بخارى 3 : 226 ، صحيح مسلم 1 : 561 . ) م .