المنسوخ ، در يك جلد به زبان عربى به شيوهء روائى در مورد آيات ناسخ و منسوخ و اسباب نزول روايت شده است ؛ 7 ) قراءة اهل البيت عليهم السلام ، كه در يك جلد به زبان عربى از طريق روايات ائمه ( ع ) و قراءات آيات آنها روايت گرديده است . هيچيك از تفاسير مزبور وجود ندارد و معلوم نيست كه واقعا هر يك تفسير جداگانه‌اى بوده است يا آنكه بعضى از آنها باهم يكى بوده و از طريق روات ، مختلف العنوان ذكر شده‌اند . منابع : تأسيس الشيعة ، 335 ؛ جامع الرواة ، 2 / 134 ؛ الذريعة ، 4 / 241 ؛ رجال ، ابن داوود ، 317 ؛ رجال ، شيخ طوسى ، 504 ؛ رجال ، علامه حلى ، 161 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 294 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 177 ؛ معالم العلماء ، 143 ؛ معجم الدراسات القرانية عند الشيعة الامامية ، 106 ؛ معجم رجال الحديث ، 16 / 198 ؛ مفسران شيعه ، 89 ؛ نوابغ الرواة فى رابعة المئات ، 275 ؛ اعيان الشيعة ، 9 / 379 . تفسير ابن بابويه ، اثر ابو الحسن على ( م 329 ق ) فرزند حسين بن موسى بن بابويه قمى شيخ علماء اماميه محدث مفسر ثقه . ابن بابويه در بغداد با ابو القاسم حسين بن روح سفير حضرت حجت ( عج ) ملاقات داشت و از طرف امام ( ع ) توقيع جهت وى صادر گرديد و نيز بشارت ولادت دو فرزند او ابو جعفر و ابو عبد الله داده شد و اين فرزندان به دعاء حضرت مهدى ( عج ) متولد گرديده‌اند . تفسير وى از جمله تفسيرهاى روائى است و ابو العباس نجاشى اين تفسير را به يك واسطه توسط استادش ابو الحسن العباس كلوذانى روايت نموده است . آقا بزرگ تهرانى در الذريعة مىنويسد كه روايت نجاشى به يك واسطه بهترين دليل بر وجود اين تفسير است و نيز شيخ طوسى تفسير مذكور را در الفهرست خود ضبط كرده ولى تفسير مزبور فعلا موجود نيست . منابع : الاعلام ، زركلى ، 4 / 277 ؛ جامع الرواة ، 1 / 574 ؛ دايرة المعارف بزرگ اسلامى ، 3 / 61 ؛ الذريعة ، 4 / 241 ؛ رجال ، ابن داوود ، 241 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 89 ؛ كمال الدين ، 2 / باب 45 ؛ فهرست آل بابويه ،