شاذان قزوينى با سه واسطه روايت مىنمايد و نيز شيخ الطائفه شيخ طوسى تفسيرهاى مذكور را از طريق ابن ابى جيد روايت مىكند . منابع : تهذيب الاحكام ، 3 / 249 به بعد ؛ الذريعة ؛ جامع الرواة ، 2 / 88 ؛ رجال ، طوسى ، 42 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 226 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 173 ؛ معجم رجال الحديث ، 15 / 190 ؛ معجم الدراسات القرانيه عند الشيعة الاماميه ، 121 . تفسير معلّى ، اثر ابو الحسن معلى ( م ح 255 ق ) فرزند محمد بصرى از مفسران اماميه ، فقيه محدث . ابو العباس نجاشى ضمن ضبط تفسير او ، وى را مضطرب الحديث وصف نموده ولى در كتب رجالى او را توثيق كرده‌اند و آقاى خوئى در معجم رجال الحديث مىنويسد كه قول نجاشى مضطرب الحديث مانعى از توثيق وى نمىگردد . مانند ابو القاسم جعفر معروف به ابن قولويه ( م 367 ق ) در كامل الزيارات و شيخ كلينى در كافى و شيخ صدوق در امالى و حسين عامر اشعرى قمى در كتاب خود و ابو الحسن على قمى در تفسير خود معروف به تفسير قمى از اين تفسير نيز زياد نقل كرده‌اند . تفسير مورد بحث از تفسيرهاى روائى است كه در تفسير آيات قرانى از احاديث و روايات ائمهء اطهار ( ع ) بهره گرفته است ولى فعلا وجود ندارد . منابع : تفسير ، قمى مجلد اول ؛ تفسير كنز العرفان ، علامه برغانى ( خطى ) ؛ الذريعة ، 4 / 314 ؛ رجال ، ابن داوود ، 349 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 365 ؛ تنقيح المقال ، 3 / 33 ؛ الكافى ، 5 / 510 به بعد ؛ كامل الزيارات ، 135 ؛ معجم رجال الحديث ، 18 / 257 ؛ مفسران شيعه ، 77 . تفسير ابو محمد اهوازى [ تفسير الحسين اهوازى ] ، اثر ابو محمد الحسين ( م ح 257 ق ) فرزند سعيد بن مهران اهوازى كوفى ، از اصحاب امام رضا ( ع ) و امام محمد جواد ( ع ) . تفسير مورد بحث در يك جلد به زبان عربى و شيوهء روائى كه طى كتب تفسيرهاى شيعى از آن بسيار نقل گرديده است از جمله فرات كوفى