تفسير مازنى ، اثر ابو عثمان بكر ( 248 يا 249 ق ) فرزند محمد بن حبيب مازنى بصرى ، از نحويين شيعه در بصره و لغويين و مفسرين اماميه و مورد وثوق شيعه و سنى مىباشد . جمع كثيرى از مشاهير علماى نحو و عربية در حوزهء او تربيت يافتند . ياقوت حموى در معجم الادباء به تشيع وى تصريح نموده است سپس تفسير قرآن او را در مؤلفات وى ضبط كرده است . ذهبى در سير اعلام النبلاء از قول شاگردش المبرد مىنويسد ( . . . لم يكن احد بعد سيبويه اعلم بالنحو من المازنى . . . ) سپس او را به تقوى و صلاح و صاحب دين وصف نموده است . در كتب عامه از جمله در مقدمهء اخبار النحويين البصريين وى را در طبقهء مفسرين ذكر نموده‌اند . منابع : اعيان الشيعة ، 3 / 594 ؛ الاعلام ، 2 / 69 ؛ انباه الرواة ، 1 / 242 ؛ تاريخ بغداد ، 7 / 93 ؛ ايضاح المكنون ، 1 / 482 ؛ تأسيس الشيعة ، 71 ؛ بغية الوعاة ، 1 / 463 ؛ الذريعة ، 4 / 312 ؛ رجال ، ابن داوود ، 73 ؛ رجال ، نجاشى ، 1 / 272 ؛ سير اعلام النبلاء ، 1 / 270 ؛ شذرات الذهب ، 2 / 113 ؛ العبر ، 1 / 448 ؛ الفهرست ، ابن نديم ، 62 ؛ كشف الظنون ، 1 / 412 ؛ الوافى بالوفيات ، 10 / 211 . تفسير ابن وضاح ، اثر ابو محمد عبد الله ( م ح 250 ق ) فرزند وضاح بن سعيد كوفى لؤلؤى ازدى ، از ثقات مفسران شيعه و فقهاء اماميه . وى از اصحاب حضرت امام موسى كاظم ( ع ) ابو العباس نجاشى توسط استادش حسين بن عبيد الله غضائرى به پنج واسطه تفسير وى را روايت مىكند . شيخ طوسى در باب الكنى در الفهرست خود تفسير او را ضبط كرده است . تفسير مذكور به زبان عربى از تفسيرهاى روائى است و مفسر در تفسير آيات قرآنى از احاديث و روايات مروى از ائمهء اطهار ( ع ) گرفته است . و همچنين از تفسير مفسر در كتب تفاسير روائى نقل گشته و از منابع تفسيرهاى روائى مفسران شيعه است . منابع : الاستبصار ، 4 / 143 به بعد ؛ تفسير بحر العرفان ، علامه برغانى خطى ؛ تفسير فرات كوفى ،