عبد الحسين شهيدى صالحى
393
تفسير و تفاسير شيعه ( فارسى )
1339 با ترجمهء ياد شده در تهران توسط انتشارات اقبال و شركا ، در سه جزء و يك مجلد در قطع رحلى به چاپ رسيد و بعدها همين چاپ چند بار ديگر نشر يافت مثلا يك بار در سال 1355 افست شد و بعد در سال 1358 - 1359 ش در تهران توسط نشر مترجم انتشار يافت . همچنين در سال 1342 ش توسط مترجم فهرستى در 105 صفحه تهيه و از سوى ناشر چاپ گرديد . شايان ذكر است مترجم تفسير ( عبد المجيد صادق نوبرى ) گزيدهاى از اين تفسير را در دو مجلد با عنوان « قرآن براى همه » عرضه و توسط انتشارات كتابخانهء نوبر در سال 1363 ش ، چاپ اول ، به طبع رسانده است . منبع : دانشنامه قرآن ، بهاء الدين خرمشاهى ، ج 1 ، ص 743 التفسير لكتاب الله المنير ، اثر محمد كرمى هويزى ( متولد 1340 ق ) از علماى معاصر خوزستان . اين تفسير با عنوان ديگرى هم آمده : التفسير المنير ، به زبان عربى و در 8 مجلد و شامل تمام قرآن و به ترتيب سورههاست . يكى از تفاسير فشرده و از نظر نثر پيچيده و در حدى مىتوان گفت كه مخصوص به خود است . روش مفسر ، تحليلى و بيانى است . بدون آنكه بخواهد بحثهاى ادبى ، لغوى و قرائت را مطرح كند . شيوهء طرح مطالب بدينگونه است كه نخست قسمتى از آيه را نقل مىكند ، آنگاه واژه به واژه و جمله به جمله به تفسير و تشريح آيه مىپردازد و پيام قرآن را با نثرى دشوارخوان و نامأنوس همراه با بحثهاى جنبى و غيرمرتبط به آيه ارائه مىدهد . نگرش مفسر به مباحث قرآن ، نگرشى اجتماعى و اخلاقى است . به جنبههاى عقلى و فلسفى آيه توجه دارد و با مشرب شيعى به موضوعات اعتقادى و فقهى مىپردازد . گاه ، روايات متناسب با تفسير را نقل مىكند ، بحثهاى ادبى تفسير اندك است . همچنين كمتر به نقل اقوال و احتمالات در آيه توجه نشان مىدهد . مفسر مقدمهاى كوتاه در زمينهء مباحث علوم قرآنى و بحثهاى تمهيدات تفسير نگاشته و دربارهء جايگاه رفيع قرآن ، شيوهء تركيب جملات ، اسلوب بيان ، سبك