در شأن و فضايل حضرت امير المؤمنين على ( ع ) و خاندان عصمت و طهارت است . از جمله در تفسير آيهء 48 سورهء النساء « إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ » به نقل از جابر از حضرت باقر ( ع ) « قال عليه السلام : يا جابر ان الله لا يغفر ان يشرك بولاية على بن ابى طالب ( ع ) و طاعته و اما قوله : و يغفر ما دون ذلك لمن يشاء : فانّه ولاية على بن ابى طالب ( ع ) » و همچنين على بن ابراهيم قمى در تفسير خود معروف به تفسير القمى در تفسير آيهء 34 سورهء بقره « وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ » به نقل از جابر بن يزيد جعفى از ابى جعفر محمد بن على ( ع ) روايت نموده و به تفسير آيه مىپردازد . بعضى از عامه او را توثيق و روايات او را در كتب تفسير و حديث خويش ضبط نموده‌اند . منابع : اعيان الشيعة ، 4 / 51 - 55 ؛ اعلام ، 2 / 105 ؛ تأسيس الشيعة ، 326 ؛ تفسير فرات الكوفى ، 54 ؛ تفسير القمى ، 1 / 36 ؛ الذريعة ، 4 / 268 ؛ جامع الرواة ، 1 / 144 - 146 ؛ رجال ، ابن داود ، 80 ؛ رجال ، شيخ طوسى ، 111 ؛ رجال ، كشى ، 169 - 174 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 73 ؛ معجم رجال الحديث 4 / 17 - 27 ؛ معجم المؤلفين ، 2 / 106 ؛ رجال ، علامه حلى ، 35 ؛ ميزان الاعتدال ، 1 / 379 - 384 ؛ تنقيح المقال ، 1 / 203 ؛ رجال ، نجاشى ، 1 / 313 - 316 . تفسير ابن ابى شعبه ، اثر ابو جعفر محمد ( م 135 ق ) على بن ابى شعبة حلبى از ثقات مفسرين اماميه و از برجستگان علماى خاندان آل ابى شعبه حلبى ( - آل ابى شعبه حلبى ) . وى حديث و تفسير و تأويل را از حضرت امام جعفر الصادق ( ع ) اخذ كرده است . در كتب رجالى بر توثيق وى اتفاق‌نظر است و تفسير او به شيوهء آن عصر روائى است و مفسرين ديگر از آن نقل كرده‌اند ولى اكنون وجود ندارد . ابو العباس نجاشى ( م 450 ق ) پس از توثيق ابى شعبه تفسير وى را ضبط كرده و آن را توسط استادانش در روايت محمد بن جعفر نحوى تميمى و ابن نوح سيرافى به سه واسطه روايت مىنمايد .