مسعود نقل مىكند . تفسير مورد بحث به زبان عربى است و در اكثر تفسيرهاى عامه و خاصه مخصوصا در قسمت قراءات ذكر شده است و مورد اعتماد فحول علماى شيعه مىباشد علامه حلى در كتاب خود المنتهى مىنويسد : « بهترين قراءات نزد من قراءت عاصم از طريق روايت ابو بكر عياش مىباشد » . اين تفسير در كتب فقهى اماميه كتاب صلاة باب قراءات بسيار نقل شده است . بحر العرفان بسيارى از باب قراءات از عاصم نقل كرده است . ابن نديم در الفهرست عاصم را در طبقه سوم كوفيان بعد از يحيى بن وثاب ياد كرده است . وفات او را سال 128 ق ضبط نموده است . همچنين آيت الله خوئى در معجم رجال الحديث مىگويد يكى از قاريان هفتگانهء مشهور مىباشد و نيز قرائت او از طريق حفص بسيار معروف است و هرچه از مصاحف قديم و جديد را مشاهده نموده‌ام تمامى آنها رسم الخط خود را بر مبنا و اساس قرائت عاصم نهاده‌اند . منابع : الاعلام ، 3 / 248 ؛ اعيان الشيعة ، 7 / 407 ؛ تأسيس الشيعة لعلوم الاسلام ، 346 - 347 ؛ تهذيب التهذيب ، 5 / 30 - 36 ؛ التاريخ الكبير ، 6 / 487 ؛ الجرح و التعديل ، 6 / 340 ؛ خلاصة التذهيب ، 182 ؛ ريحانة الادب ، 4 / 436 - 437 ؛ تاريخ دمشق ، ابن عساكر تلخيص ابن منظور ، 11 / 235 - 236 ؛ معجم رجال الحديث ، 9 / 178 - 179 ؛ موسوعة البرغانى فى فقه الشيعة ، 7 / 272 - 277 ؛ ميزان الاعتدال ، 2 / 357 ؛ سير اعلام النبلاء ، 5 / 256 - 261 ؛ النقض ، عبد الجليل قزوينى ، 213 به بعد . تفسير سدى [ - تفسير السدىّ الكبير ] ، از ابو محمد اسماعيل ( م 127 ق ) فرزند عبد الرحمن القرشى هاشمى تابعى كوفى معروف به سدى كبير ، از مفسرين اماميه و از اصحاب سه تن از ائمهء اطهار ( ع ) حضرت سجاد و امام محمد الباقر و امام جعفر الصادق عليهم السلام . ابن حجر در تقريب التهذيب مىگويد « . . . انه صدوق متهم بالتشيع . . . » و داوودى در طبقات المفسرين از او و تفسيرش و گرايشش به تشيع ياد كرده است . سيوطى در الاتقان تفسير وى را از بهترين