شركت داشت و امام را ترك نكرد و نيز حضرت امام صادق و على بن موسى الرضا عليهم السلام تصريح به تشيع وى كرده‌اند . منابع : اعيان الشيعه ، 7 / 249 ؛ تأسيس الشيعه ، 341 ؛ تذكرة الحفاظ ، 1 / 54 ؛ جامع الرواة ، 1 / 362 ؛ رجال ، ابن داود ، 171 ؛ رجال ، طوسى ، 90 ؛ رجال ، كشى ، 107 ؛ رجال ، علامه حلى ، 79 ؛ معجم الرجال الحديث ، 8 / 132 - 140 . تفسير طاووس يمانى ، اثر ابو عبد الرحمن طاووس ( م 106 ق ) فرزند كيسان يمانى ، نقل روايات تفسيرى او در تفسيرهاى ديگر به معناى موجود بودن تفسيرش نيست . وى از مفسرين شيعه و فقهاى اماميه بود . وى تفسير و علوم قرآن را از ابن عباس فراگرفت و ابن قتيبه در كتاب خود المعارف ص 306 تصريح به تشيع وى كرده است . سيوطى او را در طبقهء تابعين از مفسرين ياد كرده و قول ابن تيميه را كه اعلم الناس در علم تفسير بود تأكيد مىدارد . صاحب كشف الظنون وى را در عداد مفسرين از تابعين ضبط كرده و روايات وى در تفاسير اصحابنا الاماميه آمده است از جمله در تفسير فرات در تفسير سورهء ن و القلم . تفسير وى به شيوهء روائى است كه مفسرين ديگر از آن نقل كرده و خود تفسير اكنون وجود ندارد . منابع : اعيان الشيعة ، 7 / 395 ؛ تأسيس الشيعة ، 325 ؛ التفسير و المفسرون ، 1 / 112 ؛ تذكرة الحفاظ ، 1 / 90 ؛ الاتقان فى علوم القرآن ، 4 / 240 ؛ الذريعة ، 4 / 279 ؛ رجال ، ابن داوود ، 190 ؛ رجال ، طوسى ، 94 ؛ جامع الرواة ، 1 / 420 ؛ تفسير ، فرات الكوفى ، 497 ؛ معجم رجال الحديث ، 9 / 155 ؛ مفسران شيعه ، 70 ؛ تهذيب التهذيب ، 5 / 8 ؛ حلية الاولياء ، 2 / 3 ؛ صفة الصفوة . تفسير عطيهء عوفى ، اثر ابو الحسن عطية ( م 111 ق ) فرزند سعد بن جنادة عوفى كوفى معروف به جدلى از شيعيان معروف كوفه و مفسران اماميه . ولادت وى در عصر حضرت امير على بن ابى طالب ( ع ) بوده و نام او را امير المؤمنين ( ع ) عطيه نهاد و تفسير و تأويل را از ابن عباس و زيد بن ارقم و