است . نسخه‌هاى خطى اين تفسير شايع است از جمله شانزده نسخه در كتابخانهء آستان قدس ( شماره‌هاى 1208 و 1209 ) و پنج نسخه در كتابخانهء آيت الله مرعشى در قم موجود است . اين تفسير نخستين بار در 1305 ق چاپ سنگى شده است . و در 1386 ق به تحقيق محمد باقر بهبودى تصحيح و طبع گرديده است . همچنين نسخه‌اى از ترجمهء قديمى اين اثر ( قبل از 1240 ق ) در كاظمين در كتابخانهء سيد حسن صدر كاظمى محفوظ است . منابع : احياء الداثر ، 8 ؛ اعيان الشيعة ، 3 / 80 ؛ امل الآمل ، 2 / 23 ؛ الذريعة ، 12 / 21 ؛ روضات الجنات ، 1 / 79 ؛ رياض العلماء ، 1 / 56 ؛ فهرست كتابخانهء مدرسهء سپهسالار ، 1 / 83 ؛ فهرست الفبائى كتابخانهء مركزى آستان قدس ، 295 ؛ فهرست كتابخانهء مرعشى قم ، 8 / 377 ؛ لؤلؤة البحرين ، 148 ؛ مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى ، 1 / 461 . آيات الاحكام ، اثر شيخ ملا محمد بن حسن طبسى ( م ق 993 ق ) از فقهاى اماميه و مفسران شيعه مىباشد . اين اثر در يك جلد و به زبان عربى است . مفسر آن را به شرح و بيان و تفسير آيات فقهيهء قرآن اختصاص داده و براساس كتب فقهيه از طهارت تدوين نموده و پايان آن باب قضاء . شهادات مىباشد . نسخه‌اى از اين تفسير نزد مقدس اردبيلى ( م 993 ق ) موجود بوده است و آن را از منابع تفسير خود زبدة البيان فى براهين احكام القرآن قرار داده است و از آن در ابواب مختلف نقل نموده است . اين تفسير غير از زبدة البيان در آيات قصص قرآن طبسى مىباشد كه در سال 1083 ق تأليف كرده است . شيخ آقا بزرگ تهرانى در الذريعة نسخه‌اى را در كتابخانهء مركزى آستانه قدس رضوى معرفى كرده است . منابع : الذريعة ، 1 / 43 ؛ معجم الدراسات القرآنية عند الشيعة الامامية ، 3 ؛ مفسران شيعه ، 1360 .