تفسير ديگرى به نام مجمع الهدى يا قصص الانبياء به ابو الحسن زوارى نسبت مىدهند كه در يك جلد و به زبان فارسى و به شيوهء كلامى و قصه‌اى در مورد داستانهاى پيامبران و امامان ( ع ) از آيات قرآن جمع‌آورى كرده و به شرح آيات پرداخته است . صاحب الذريعة دربارهء اين كتاب مىنويسد : « كبير حسن الفوائد . . . » آقاى منزوى يك نسخه از اين تفسير را در كتابخانهء اكسفورد ( شمارهء 598 ) ياد كرده است . منابع : احياء الداثر من القرن العاشر ، 152 ؛ الذريعة ، 4 / 100 ؛ فهرست كتب خطى كتابخانهء مركزى آستان قدس رضوى ، 123 ، 1 / 423 ؛ اعيان الشيعة ، 8 / 318 . تفسير دشتكى ، اثر غياث الدين منصور ثانى ( م 948 ق ) فرزند صدر الدين محمد ثالث دشتكى شيرازى معروف به غياث الحكماء . اين تفسير در شرح و بيان بعضى از آيات قرآن است كه دشتكى آنها را انتخاب و يا آراء فلسفى خويش شرح كرده است . نسخه‌اى از اين تفسير در كتابخانهء جعفريهء مدرسهء هندى در كربلا موجود است . شيخ آقا بزرگ تهرانى در الذريعة به نسخهء ديگرى در كتابخانهء مركزى آستان قدس رضوى اشاره دارد . و احتمال اتحاد آن را با تفسير ديگر مفسر يعنى تفسير سورهء هل اتى داده است . غياث الحكما دشتكى اثرهاى ديگرى نيز دارد : 1 ) حاشيه بر تفسير كشاف ، كه حواشى و تعليقاتى بر تفسير جار الله زمخشرى است و قاضى نور الله شوشترى به آن اشاره كرده است . نسخه‌اى از اين اثر در مجموعهء شماره 13708 از موقوفات ابن خاتون در كتابخانهء مركزى آستان قدس رضوى محفوظ است ؛ 2 ) تفسير سورهء هل اتى ، كه آميخته با آراء فلسفى مفسر است و صدر الدين محمد دشتكى فرزند غياث الدين قسمتى از مناجات آخر اين كتاب را در اثر خويش ( الذكرى ) نقل نموده است .