بحرانى نوشته‌اند كه تفسير المحكم و المتشابه رساله‌اى است كه كليهء آن منقول از تفسير نعمانى است . مرحوم مجلسى در بحار الانوار ( 93 / 1 - 97 ) دربارهء اين تفسير بدون ذكر نام علم الهدى مىنويسد : ( باب ما ورد عن امير المؤمنين ( ع ) فى اصناف آيات القرآن و انواعها و تفسير آياتة برواية النعمانى و هى منفردة مدونّة كثير الفوائد نذكرها من فاتحتها الى خاتمتها ) . اين تفسير در 1312 ق در تهران چاپ سنگى شده است ؛ 2 ) الموضح عن وجه اعجاز القرآن ، كه نامهاى ديگر آن الصرفة فى اعجاز القرآن يا المعرفة فى اعجاز القرآن ذكر شده است . سيد مرتضى در اين تفسير نظرى بر رد گفته‌هاى فرقهء حشويه داشته و آن را دربارهء اعجاز قرآن كريم و كلمات آن و وجههء ادبى قرآن نگاشته است كه فعلا نسخه‌اى از آن در دست نيست ؛ 3 ) تفسير سورة الحمد ، يا تفسير سورهء فاتحه ، اين تفسير شامل سورهء فاتحه و قسمتى از سورهء بقره و نيز آيات 151 سورهء انعام و 70 سورهء اسراء و 93 سورهء مائده مىباشد ولى موجود نيست . منابع : امل الآمل ، 2 / 182 ؛ الاعلام ، 4 / 278 ؛ انباه الرواة ، 2 / 249 ؛ تتمة اليتيمة ، 53 ؛ الذريعة ، 16 / 42 ؛ بغية الوعاة ، 2 / 162 ؛ شذرات الذهب ، 3 / 256 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 102 ؛ لسان الميزان ، 4 / 223 ؛ لؤلؤة البحرين ، 313 ؛ فهرست الفبائى كتب خطى كتابخانهء مركزى آستانهء قدس رضوى ، 419 ؛ كشف الظنون ، 1 / 748 ؛ مقدمهء ديوان شريف مرتضى ، مقدمهء امالى المرتضى ؛ معجم رجال الحديث ، 11 / 370 ؛ مفسران شيعه ، 93 ؛ ميزان الاعتدال ، 2 / 223 ؛ مؤلفين كتب چاپى فارسى و عربى ، خانبابامشار ، 4 / 213 ؛ كشف الحجب و الاستار ، 392 ؛ النابس فى القرن الخامس ، 120 ؛ تأسيس الشيعة ، 214 ، 303 . التحصيل فى مختصر التفصيل ، از ابو العباس احمد ( م 440 ق ) فرزند عمار مهدوى تميمى مقرى اندلسى از مفسران شيعه و نحويان و قرّاء . مفسر اصلا از شهر مهديه قيروان كه بدست المهدى خليفه فاطمى ( 297 - 322 ق ) تأسيس گرديد و مركز اسماعيليه بود مىباشد . تفسير بزرگ وى به نام التفصيل الجامع