1 - عاصم بن ابي النجود كوفى شيعى ، كه راويان قرائت او ، حفص و ابو بكر بن عياش هستند و قرائت رايج كنونى در عراق و ايران و بسيارى از كشورهاى اسلامى روايت حفص از قرائت عاصم است . 2 - عبد الله بن كثير مكى ايرانى الاصل بوده و از تابعان است . 3 - ابو عبد الله نافع بن ابى نعيم مدنى كه اهل اصفهان بود . 4 - حمزة بن حبيب زيات كوفى ايرانى الاصل بوده و از شاگردان حضرت صادق ( ع ) است 5 - ابو عمرو فرزند علاء بصرى ايرانى الاصل و شيعى است . 6 - ابو الحسن كسائى كوفى نيز ايرانى الاصل و شيعى مىباشد . آنچه كه مايه تأسف و تعجب است تهمت نارواى برادران سنى است كه در گذشته و حال به شيعيان نسبت داده‌اند ، كه آنان نسبت به قرآن مجيد بىاعتنا هستند . و حال آنكه همه مىدانند ميراث گرانقدرى را كه تشيع در تمام زمينه‌هاى قرآن‌پژوهى به‌ويژه در تفسير ، از خود به يادگار باقى گذاشته و زمينه مساعدى را براى عشاق فضيليت و دانشمندان ساير طوايف اسلامى آماده ساخته‌اند به گونه‌اى جذّاب بود كه امروزه حتى رقيبانى كه خصمانه به فرهنگ تشيع و تاريخ پرافتخار آن مىنگريستند به اين حقيقت پىبرده ، و اذعان كردند كه شيعه غنىترين و عظيم‌ترين ميراث فرهنگى را تقديم جامعه اسلامي نموده است و به قول معروف [ الفضل ما شهدت به الاعداء ] اثر حاضر به جاى مفاخرهء توخالى كارنامه قرآن‌پژوهى واقعى شيعه هرچند كه استقصايش كامل نيست عرضه شده است و براى نخستين بار 460 مفسر شيعى و بيش از ششصد تفسير شيعه از زمان نزول قرآن تا حال در طول چهارده قرن به ترتيب قرون گردآورى شده كه قريب به اتفاق آنها عينا [ به صورت خطى و چاپى ] موجود است يا در دل كتب و تفاسير ديگر مندرج است به تفصيل معرفى شده است كه اميدوارم اين كوشش ناچيز قسمتى از خلاء قرآن پژوهى شيعى را پر كرده باشد ، و جا دارد كه از اين جايگاه با صداى بلند به برادران سنتى و كسانى كه تشيع را به بىاعتنائى نسبت به قرآن مجيد متهم مىكنند اعلام كنم كه با كمى انصاف در كتب سه‌گانه مرجع خودشان كه عبارتند از ، « كشف الظنون » و « ايضاح المكنون » و « هدية العارفين » بنگرند و بگويند چند تفسير در اين كتابها وجود دارد ، و بجاست كه بگويم اين شماييد كه نسبت به قرآن‌پژوهى و تفسير آن إهمال كرده‌ايد ، نه تشيع كه عالمان شيعى به شهادت تاريخ از