عراق موجود است كه مجلد اول آن تا سورهء المؤمن است . كتابى در ناسخ و منسوخ كه نسخه‌هاى آن موجود است . منابع : اعيان الشيعة ، 10 / 24 ؛ الاعلام ، زركلى ، 6 / 274 ؛ جامع الرواة ، 2 / 154 ؛ امل الآمل ، 2 / 283 ؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامى ، 3 / 61 ؛ الذريعة ، 4 / 279 ؛ رجال ، ابن داوود ، 324 ؛ رجال ، علامه حلى ، 147 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 311 ؛ فهرست آل بابويه ، 53 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 184 ؛ معجم الدراسات القرآنيه ، 91 ؛ معجم رجال الحديث ، 16 / 316 ؛ مفسران شيعه ، 81 ؛ نوابغ الرواة فى رابعة المئات ، 287 . امثال القرآن ، از ابو على محمد ( م 381 ق ) فرزند احمد بن جنيد اسكافى معروف به ابن الجنيد و اسكافى از مشاهير علماى شيعه ( دايرة المعارف تشيع ، 2 / 142 ) . تفسير وى شامل آيات امثال قرآن كريم است و ابن نديم در الفهرست خود مىنويسد ( و كتاب الامثال لابن الجنيد ) و نيز سيد حسن صدر كاظمى در كتاب خويش تأسيس الشيعة لعلوم الاسلام مفسر را از نخستين علماى اسلام ياد كرده است كه در فنون فقه و تفسير تأليف نموده است . اسكافى داراى تفسير ديگرى به نام تفسير ايضاح خطأ من شنع فى امر القرآن على الشيعة مىباشد . منابع : الاعلام ، 5 / 312 ؛ اعيان الشيعة ، 1 / 124 ، 9 / 101 ؛ الذريعة ، 2 / 347 ؛ رجال ، نجاشى ، 2 / 306 ؛ الفهرست ، ابن نديم ، 41 ؛ الفهرست ، شيخ طوسى ، 160 ؛ رياض العلماء ، 5 / 19 ؛ معجم المؤلفين ، 8 / 248 ؛ نوابغ الرواة فى رابعة المئات ، 235 ؛ معجم رجال الحديث ، 14 / 318 . تفسير رمانى ، اثر ابو الحسن على ( بغداد 276 - 384 ق ) فرزند عيسى رمانى وراق اخشيدى از نحويين و اعاظم متكلمان و مفسران شيعه . ابن حجر در لسان الميزان مفسر را رافضى مىخواند سپس به جامعيت او در علوم عربى اشاره كرده است . و شرح‌حال‌نويسان سنى و شيعه تصريح به تشيع او نموده و مقام علمى وى را ستوده و تبحر او را در فنون ادب و ابواب علم و لغت و منطق بازگو نموده‌اند و مؤلفات او را بيش از يكصد عنوان ياد كرده‌اند . تفسير مورد بحث در