و زرقانى مىنويسد : گفته شده آيهء شريفه منسوخ است ولى دليلى بر نسخ آن نداريم بلكه آيه ثابت و حكم آن تاديبى و تربيتى است براى كوچكترها و خادمها تا از موارد و اوقات خلوت و كشف عورت دورى جويند « 1 » و آنچه به نظر مىرسد اينكه : آيه شريفه در احكام خود باقى است و نسخ نشده است و عرف و اعتبار عقلاء بر آن شاهد و دليل است زيرا حفظ ناموس و اعراض و جلوگيرى از نظر به امورى كه سزاوار نيست ديده بشود از اموريست كه قابل نسخ نيست و بعلاوه دليلى هم بر آن نداريم و براى توضيح بيشتر لازم است در آيات ذيل تأمل كرد كه عبارتند از : 1 - « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَ تُسَلِّمُوا عَلى أَهْلِها ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فِيها أَحَداً فَلا تَدْخُلُوها حَتَّى يُؤْذَنَ لَكُمْ وَ إِنْ قِيلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا هُوَ أَزْكى لَكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ » « 2 » : اى ايمان آوردگان ! به هيچ خانه‌اى به غير از خانه‌هاى خودتان بدون اجازه وارد نشويد تا به اهل خانه سلام كنيد و اجازه بخواهيد و اين براى شما بهتر است و اگر در خانه كسى را نيافتيد وارد آن نشويد تا اجازه بگيريد و اگر گفتند بر گرديد ، برگرديد ، اين براى پاكيزگى شما بهتر است و خدا به هر چه مىكنيد دانا است . آنچه از اين دو آيهء شريفه استفاده مىشود اهميت اين موضوع است كه به خوبى بر آن دلالت دارند كه به خانه‌ها بدون اجازه داخل نشويد ، و در صورت درخواست اجازهء ورود ، چنانچه صاحب خانه مانعى داشته باشد و اظهار كند كه برگرديد اصرار نكنيد و اين دستور ، همان ادب و تربيت خاصّ اسلام است كه در اظهار نيكىها و اخفاء كارهاى زشت و امور خفيه مؤثر است و جدا از وقوف به عورات مردم جلوگيرى مىنمايد . و از جملهء اخبارى كه به اهميت اين موضوع دلالت دارد و مىرساند كه چگونه پيغمبر اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله ) براى حفظ ناموس و پاسدارى از عفت اهميت داده ، روايتى است مشهور كه بطرق مختلف وارد شده است و آن بر حسب روايت مرحوم شيخ حر عاملى چنين است . مرحوم صدوق از ابى عبيدة الحداء نقل مىكند كه امام باقر ( عليه السلام ) فرمود كه سمرة بن جندب را درخت خرمايى بود در خانهء بنى فلان و هر وقت كه مىخواست به نخل

--> ( 1 ) مناهل العرفان ، ج 2 ، ص 163 . ( 2 ) سورهء نور ، آيه 27 و 28 .