خط قرآن در روزگار پيامبر ( ص ) 1 - اصل خط عربى مشكل خط عربى ، مشكل پيچيده‌اى در تاريخ است . بسيارى از مورّخان ، گاهى به روايت و گاهى به حدس و گمان به آن پرداخته‌اند . علت اين امر به اين نكته بر مىگردد كه تاريخ ملّت عرب در عصر جاهلى و ارتباط آنها در آن روزگار با ملّتهاى ديگر ، ثبت نشده است و همهء آنچه كه روايت شده است واقعا ناچيز مىباشد . اين مطالب را يا شاعران در قصايدشان آورده‌اند و يا راويان آن را با تحريف و با افزايش در طول نسلها روايت كرده‌اند ، تا اين كه به دست ما رسيده و مبهم و متناقض نموده است . ابن ابى داوود سجستانى ( در گذشته به سال 316 ه . ق . ) دربارهء ورود خط در ميان قريش ، به سه روايت تكيه مىكند . 1 ) مهاجران خط را از اهل حيره فرا گرفتند و مردم حيره هم آن را از مردم انبار . 2 ) مردى به نام « بشر بن عبد الملك كندى » خط را از مردم انبار فرا گرفت و سپس وارد مكّه شد و با صهباء ، دختر حرب بن امّيه ، ازدواج كرد و به پدر صهباء ( حرب بن اميّه ) و برادرش « سفيان بن حرب » خط را آموزش داد و سپس معاويه از عمويش ، سفيان ، و به همين ترتيب عمر بن خطّاب و ديگر قريشيان آن را فرا گرفتند . 3 ) « مرامر بن مرّه » و « سلمة بن حزره » هم از كسانى هستند كه كتابت را وضع كردند و