9 - قَدْ شَغَفَها - شعفها . شكل دوم ، قرائت على و صادق [ عليهما السلام ] است « 1 » . 10 - وَ تَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ - و باللّه » شكل دوم ، قرائت معاذ بن جبل است « 2 » . در اين نوع از وجوه تصحيفى ، ملاحظه مىشود كه در كنار روايت تمامى اين وجوه - به غير از وجه ششم [ منابة ] ، تناسبى معنايى با قرائت حفص وجود دارد . اين مطلب با مقايسهء تصوير دوم اين وجوه تصحيفى كه در زير مىآيد ، خود را نشان مىدهد : 1 - شخصى آيه وَ الْعادِياتِ ضَبْحاً « 3 » را ( و العاديات صبحا ) قرائت كرده است و ابن جوزى آن را ( و الغاديات صبحا ) روايت نموده است « 4 » . 2 - كسى آيهء وَ فُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ « 5 » را ( مرقوعة ) خواند . 3 - شخصى ديگر وَ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ « 6 » را ( يحزّه ) خواند . 4 - كسى ديگر فَعَزَّزْنا بِثالِثٍ « 7 » را ( فغرّرنا بثالث ) خواند . 5 - عثمان بن ابى شيبه آيهء جَعَلَ السِّقايَةَ فِي رَحْلِ أَخِيهِ « 8 » را ( فى رجل اخيه ) خواند . ابن جوزى آن را ( جعل السّفينة فى رجل اخيه ) روايت كرده است « 9 » . 6 - همچنين وى آيهء وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ « 10 » را ( من الخوارج ) قرائت كرد « 11 » . اين نوع تصحيف در قرائت از كسانى روايت شده است كه از آنان انتظار نمىرود مثل آنچه كه از حمّاد الراويه روايت شده است « 11 » . در واقع علّت اين نوع تصحيف ، خود رسم الخط است .

--> ( 1 ) يوسف ( 12 ) ، بخشى از آيهء 30 . بنگريد به : همان ، ص 333 . همهء اين مثالها از كتاب « التنبيه على حدوث التصحيف » برگ شمارهء 78 مىباشد . ( 2 ) انبياء ( 21 ) ، بخشى از آيهء 57 . بنگريد به : الكرمانى ، شواذ القراءة ، ص 158 . ( 3 ) عاديات ( 100 ) ، آيهء 1 . حدوث التصحيف ، برگ شمارهء 4 . ( 4 ) ابو الفرج عبد الرحمان بن على ابن الجوزى ، الحمقى و الغافلين ، ص 49 . ( 5 ) واقعه ( 56 ) ، آيهء 34 . حدوث التصحيف ، برگ شمارهء 4 . ( 6 ) اعراف ( 7 ) ، بخشى از آيهء 150 . همان . ( 7 ) يس ( 36 ) ، بخشى از آيهء 14 . همان . ( 8 ) يوسف ( 12 ) ، بخشى از آيهء 70 . ( 9 ) ابن الجوزى ، الحمقى و المغفّلين ، ص 46 . ( 10 ) حمزة الاصفهانى ، حدوث التصحيف ، برگ شماره 4 . ( 11 ) همان .