بديمة آمده است . 47 - چون پيامبر ( ص ) بدرود حيات گفت ، على ( ع ) و آنان كه با او بودند ، حضرت را غسل داده و آمادهء مراسم دفن و كفن شدند . امّا در سوى ديگر ، در سقيفهء ساعده ، آن ديگرگون گاه تاريخ ، بر سر اين كه چه كسى بعد از پيامبر ، كه اينك پيكر مطهّرش بر زمين است ، عهده‌دار خلافت شود ، بگو مگو بود ! چون نماز بر پيكرش گزارده شد و خاك در آغوش حضرتش آرام گرفت ، على ( ع ) به خانه بست نشست و بنابر سفارش رسول ( ص ) مشغول جمع قرآن شد و پس از 6 ماه ، آن را به مسجد آورد و در ميان انصار و مهاجرين نهاد و فرمود : رسول خدا ( ص ) فرمود : من دو يادگار در ميانتان به جا مىگذارم ، كتاب خدا و عترتم ، تا وقتى به اين دو تمسك جوييد ، گمراه نگرديد ، اكنون اين كتاب خداست و من هم عترت . . . پس قبول نكردند . . . و حضرت چون چنين ديد ، گفت : من حجت بر شما تمام كردم پس ديگر عذرى نياوريد و چون به خانه مىرفت اين آيت مىخواند . . . فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ . ( آل عمران 3 / 187 . ) . . . . اگر در مصحف على ( ع ) همان آياتى بود كه در ديگر مصاحف بوده ، دليلى بر قبول نكردن آن وجود نداشت پس در آن عبارتهاى اضافى - تفسيرى بوده كه به مذاق برخى خوش نيامده است : الاحتجاج ، صص 155 - 156 و محمد النهاوندى ، نفحات الرحمن ، ج 1 ، ص 9 ، چاپ سنگى . از اين رو ، حضرت مصحف خويش به خانه برد و آن را ظاهر نساخت تا حريق فرمان عمر در محو احاديث رسول آن مصحف گرانسنگ را فرا نگيرد و دگر بار با ظهور آن مصحف ، اختلافى در ميان امّت رخ ندهد . . . سيد مرتضى العسكرى ، القرآن الكريم و روايات المدرستين ، ج 2 ، صص 401 - 408 . محمد هادى معرفت ، التمهيد ، ج 1 ، صص 296 - 297 . و نيز : فتح اللّه نجّار زادگان ، بررسى و نقد اسناد مصحف امام على ( ع ) ، در منابع فريقين ، مجله مقالات و بررسيها ، دانشكده الهيات و معارف اسلامى ، دانشگاه تهران ، دفتر 68 ، 79 ه . ش . صص 38 - 39 . ويژگيهاى مصحف حضرت على ( ع ) : 1 - ترتيب سوره‌ها بر حسب نزول . 2 - ثبت متن قرآن بدون تغيير و تبديل در كلمه يا آيه‌اى . 3 - ثبت قرائت قرآن آن سان كه رسول ( ص ) حرف به حرف به حضرت على ( ع ) قرائت كرده است .