بالاى منبر قرائت كرد . به ايشان گفته شد : آيا آن را در مصحف تغيير دهيم ؟ فرمود : « شايستهء قرآن نيست كه تغيير يابد » « 1 » . چه علاقه و اشتياقى از اين بالاتر كه على [ ع ] بخواهد رسم الخط مصحف ، همان گونه كه هست ، باقى بماند و كوچكترين تغييرى در آن رخ ندهد ، حتى به تبديل « عين » به « حاء » يا « حاء » به « عين » . به نظر وى ، مهم آن نيست كه تغيير مطابق با قرائت او باشد و لا غير ، بلكه مهم آن است كه براى مردم اين كار سنّت نگردد ، سنّتى كه رويهء خطرناكى به حساب آمده و مردم را تشويق مىنمايد كه هر جا ضرورت ديدند دست به تغييراتى بزنند كه هواى نفس به آن حكم مىراند و در نتيجه متن وحيانى دچار تحريف و تغيير گردد . على [ ع ] كسى نيست كه اين نكتهء مهم را فراموش كرده باشد كه هر كس سنّت بدى را پايه‌گذارى نمايد ، بايد بار گناه آن و كسانى كه به آن عمل كرده‌اند را تا روز قيامت به دوش كشد . قطعا خداوند وى را به پاس اين سنّت نيكو پاداش خواهد داد ، چرا كه مردم را از ايجاد تغيير در قرآن بازداشت و كتاب خداوند تا روز قيامت محفوظ ماند . در اين كه در تاريخ ، به على [ ع ] مصحفى نسبت داده شده است ، حرف و سخنى نيست بلكه وجود ملاحظاتى سياسى - تاريخى دربارهء اين مصحف ، موجب شده كه تقريبا اطلاعاتى را كه از مصحف ابن مسعود و ابىّ به دست داده‌ايم ، از اين مصحف به راحتى به دست ندهيم . افراطگران جعل كننده با روايتهايى كه به اين مصحف چسبانيده‌اند و مسائلى كه در پيرامون آن ساخته و پرداخته‌اند ، آتش مشكل را شعله‌ور ساخته‌اند ؛ به طورى كه موجب تفرقه و جدايى مردم در چنين مسأله‌اى شده‌اند . اختلاف در چنين مسأله‌اى ، امرى ساده نيست چون با لغزشگاههاى اعتقادى و جدّيّى در ارتباط است كه به تدريج آدمى را به سقوط مىكشاند . اين لغزشگاهها داراى دو سو است و حد وسطى ندارد يا الحاد و انحراف است و يا ايمان و استوارى . لذا لازم مىدانيم ، بعد از شناخت موضع على [ ع ] در قبال مصحف نمونه [ امام ] ، مسألهء مصحف وى را با تفصيل بيشترى از ديدگاه برخى گروههاى شيعى بررسى نماييم .

--> ( 1 ) حسين بن خالويه ، مختصر البديع ، ص 151 [ محمد هادى معرفت ، التمهيد ، ج 1 ، ص 342 ] .