عبد الصبور شاهين ( مترجم : سيد حسين سيدى )
181
تاريخ القرآن ( تاريخ قرآن ) ( فارسى )
1 - روايتهاى قرائتى با ويژگى لهجهاى ابن عباس و گروهى « جهرة » ( به فتح هاء ) قرائت كردهاند « 1 » . ابن عباس و گروهى « كما سئل » ( به كسر سين ) قرائت كردهاند « 2 » . ابن عباس و گروهى « ان يطّاف بهما » بر وزن يفتعل قرائت كردهاند « 3 » . ابن عباس و گروهى « كمثل جنّة بربوة » ( به كسر راء ) قرائت كردهاند « 4 » . ابن عباس و گروهى « أصرى » ( به فتح همزه ) قرائت كردهاند « 5 » . ابن عباس و گروهى « تسلون به » ( بدون همزه ) قرائت كردهاند « 6 » . ابن عباس و گروهى « و نادى نوح ابنه » ( به سكونهاى ضمير ) قرائت كردهاند كه لهجهء قبيلهء ازدسراة يا بنى كلاب و عقيل و يا لهجهء قبيلهء طيئ است « 7 » .
--> ( 1 ) نك : بقره ( 2 ) ، بخشى از آيهء 55 . بنگريد به : ابن خالويه ، المختصر من كتاب البديع ، ص 5 ؛ الكرمانى ، شواذ القراءة ، ص 25 ؛ ابو حيّان ، البحر المحيط ، ج 1 ، ص 211 و ابن جنّى ، المحتسب ، ص 16 . [ قرائت عمومى « جهرة » است . بنابر قرائت به فتح هاء دو وجه وجود دارد . 1 - جهرة مصدر و هم معناى جهرة . 2 - جمع جاهد و منصوب به حاليّت ] . ( 2 ) نك : بقره ( 2 ) ، بخشى از آيهء 108 . بنگريد به : المختصر ، ص 9 . [ قرائت عمومى « كما سئل » است ] . ( 3 ) نك : بقره ( 2 ) ، بخشى از آيهء 158 . بنگريد به : البحر المحيط ، ج 1 ، ص 457 . [ قرائت عمومى « أَنْ يَطَّوَّفَ از باب تفعّل است . طبق قرائت ابن عباس از باب افتعال ان يطتوف قلب واو به الف ان يطتاف قلب تاء به طاء ان يططاف ادغام مثلين ان يطاف ] . ( 4 ) نك : بقره ( 2 ) ، بخشى از آيهء 265 . بنگريد به : المختصر ، ص 16 ؛ البحر المحيط ، ج 2 ، ص 312 و شواذ القراءة ، ص 43 [ قرائت عمومى « بربوة » است . « ربوة » لغت بنى تميم و « ربوة » لغتى است . الفيومى ، المصباح المنير ] . ( 5 ) نك : آل عمران ( 3 ) ، بخشى از آيهء 81 . بنگريد به : شواذ القراءة ، ص 51 . [ قرائت عمومى اصرى است ] . ( 6 ) نك : نساء ( 4 ) ، بخشى از آيه 1 : بنگريد به : ابن خالويه ، المختصر ، ص 24 ، ابو حيّان ، البحر المحيط ، ج 3 ، ص 157 [ قرائت عمومى « تساءلون به » است ] . ( 7 ) نك : هود ( 11 ) ، بخشى از آيهء 42 . بنگريد به : البحر المحيط ، ج 5 ، ص 226 ؛ ابن جنّى ، المحتسب ، ص 78 و الكرمانى ، شواذ القراءة ، ص 112 . [ قرائت عمومى نادى نوح ابنه است . ازد ، قبيلهاى يمنى است . به آن ازد شنوأة ، ازد عمان و ازد السّراة گويند ] .