است و ركنيت آن بيان گشته است . آلوسى ، روح المعانى ، ج 2 ، صص 25 - 26 . ابو حيان اندلسى ، البحر المحيط ، ج 1 ، صص 456 - 457 . محقق اردبيلى ، زبدة البيان ، ص 371 . 20 - در پايان اين نوشته ، به نقدهاى استاد خويى اشاره مىكنيم : 1 - اگر چنين حروف متقاربى در بعضى از معانى قرآن ، درست باشد ، بالضرورة در تمامى قرآن درست نيست . 2 - تبديل كلمه به كلمه‌اى ديگر موجب از بين رفتن اساس قرآن مىشود . 3 - حق تعالى فرمود : بگو مرا نرسد كه آن [ قرآن ] را از پيش خود عوض كنم . . . ( فرازى از آيهء 15 سورهء يونس ( 10 ) . پس چگونه باشد براى غير پيامبر كه دست به قرآن بيازند ؟ 4 - حضرت رسول ( ص ) در تعليم دعايى به براء بن عازب فرمود : « و نبيّك الّذى ارسلت » پس براء خواند : « و رسولك الّذى ارسلت » پس رسول ( ص ) گفت : جاى « نبى » را با « رسول » عوض نكن . اگر اين توجه به دعا باشد پس چگونه است به قرآن ؟ ابو القاسم الخويى ، البيان ، صص 180 - 181 .