بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ جملهء بنجم از درة التاج لغرة الدباج در علم اعلى كى علم الهى است و اين جمله « [ هم ] » دو فنّ است فن اول در عقول و آثار آن در « [ عالم ] » جسمانىّ و روحانىّ و آن هفت مقالت است مقالت اوّل در آنك عقل مصدر وجود جملهء نفوس است جون نظر كنى در خواصّ واجب - و ممكن ، از آن روى كى « 1 » واجب - و ممكن است ، شكّ نكنى در آنك نفوس ارضىّ - و سماوىّ ممكن الوجوداند ، نه واجب الوجود ، خواه قديم باشند ، و خواه « 2 » حادث . و هر ممكن الوجودى مستدعى علّتى است ، و علّت قريبهء نفس - يا « 3 » واجب الوجود باشد ، يا غير او . ( [ و ] ) جايز نيست كى واجب الوجود باشذ ، جه نفوس بسيارست و واجب الوجود واحد حقيقى است كى صادر ازو نشود - جنانك دانستى بىواسطه اكثر از معلول واحد ، - بس لابدّ باشذ كى بعضى « ( را ) » علّت ( « ى » ) قريبه باشذ غير واجب ، و به جهت آنك نفس از آن روى كى نفس است

--> ( 1 ) - كه او - م - مب . ( 2 ) - يا - ط . ( 3 ) - با - ط .