خوى و كردار مصنف علامهء شيرازى مردى بسيار زيرك - و تيز هوش - و متحفّظ - و سنگين ، و با همين حال ظريف - و بذله‌گو ، بوده ؛ در ضمن درس هزليّات مىآورد . وقتى از وى پرسيدند - كه اگر حنفى خواهد كه شافعى شود چه كند ؟ ، در جواب فرمود سهل باشد ، بگويد : لا إله الا اللّه ، - محمد رسول اللّه « 1 » . و نيز گويند در مجمعى از شيعه و سنّى از قطب الدّين شيرازى پرسيدند - كه : على و ابو بكر كدام افضل‌اند . وى در پاسخ گفت : خير الورى بعد النبى من بنته فى بيته * من فى دجى ليل العمى ضوء الهدى فى زيته « 2 » مصنّف كتاب حاضر به فارسى هم شعر مىگفته ، و از اثر طبع وى كه ظاهرا در ايام پيرى گفته است همين يك رباعى در روضات الجنّات ايراد شده است « 3 » : يك چند بياقوت تر آلوده شديم * يك چند پى زمرّد سوده شديم آلودگئى بود و ليكن تن را * شستيم به آب توبه و اسوده شديم

--> ( 1 ) - نگاه كنيد بذيل جامع التّواريخ رشيدى تأليف حافظ ابرو ص 50 . ( 2 ) - اين رباعى را شيخنا بهاء الدين قده در كشكول ( ص 135 ) و مرحوم حاج شيخ عباس قمّى قده در هديّة الاحباب ( ص 195 ) بوى نسبت داده‌اند ، مصراع اول بر على ع و ابو بكر هر دو باختلاف احتمال در مرجع ضمير « بنته » « و فى بيته » درست مىآيد ، و مصراع دوّم دربارهء حضرت امير ع اظهر است . - ولى او خود در كتاب درّة التّاج در فصل آخرين قطب اول از خاتمه گفته است : « فصل پنجم در آنك افضل الناس بعد رسول اللَّه كيست ؟ ، بيش ما و قدماء معتزله افضل خلق بعد از نبى عليه السلم ابو بكرست ، و بيش شيعه و اكثر متأخّران از معتزله على است » ( نسخهء اصل ص 497 ) بعد ازين بر مقصود خود اقامهء دليل نموده ، سپس ادلّهء مخالفين را ايراد و ردّ كرده است . ( 3 ) - ج : 4 ص 214 - 215 باب محمود مطابق ص 753 - 754 . و نيز از شعر عربى او همين سه بيت كه ظاهرا از گفتار دورهء جوانى مصنّف است آنجا آمده است : ايا ربّ تخلق ما تخلق و تنهى عبادك ان يعشقوا خلقت الملاح لنا فتنة و قلت اعبدوا ربّكم و اتّقوا اذا كنت انت خلقت الملاح فقل للملاح بنا يرفقوا . و باز در مجلّهء ارمغان سال 1319 شمارهء 8 ص 540 ذيل شرح حال حكيم طوسى خواجه نصير الدين اين يك بيت كه مقولات ده‌گانه را در بر دارد بمصنّف نسبت داده‌اند : گل ببستان دوش در خوشتر لباسى خفته بود * يك نسيم از كوى جانان خواست خرّمتر شگفت .