100 - دليل هفتم در بيان اينكه دلائل علم اصول يقينيّ است بخلاف علم فروع . 100 - دليل هشتم در بيان اينكه بيشتر آيات در اصول است . 100 - دليل نهم در بيان اينكه خداوند در قرآن آيات اصول را مقدّم داشته است . 103 - دليل دهم - استدلال بر افضليّت علم اصول از آيهء شهد اللَّه . دليل يازدهم - در بيان اينكه مناظرهء در علم اصول عادت انبياست . 104 - مناظرهء نوح ع با قوم خود . 105 - مناظرهء نوح ع با كافران . و استدلال از اين مناظره بر افضليّت علم اصول . 106 - مناظرهء موسى ع با فرعون . و فرق ميان : من ، و ما . 107 - فرق ميان گفتار ابراهيم و موسى و محمد ص و اينكه جواب محمّد كاملتر است . 108 - ايراد و ردّ گفتار حنفيّان كه قرآن را عبارت از معنى اين منزل ميدانند ، نه لفظ . 108 - مناظرهء ديگر موسى و فرعون . 109 - تحقيق در جواب موسى به اين كه گفت : رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ الآيه . 110 - مناظرات ابراهيم و او را مقامات است . مقام اوّل - استدلال بر صانع از حدوت و تغيّر ممكنات . مقام دوّم - معارضه با بت‌پرستى . 111 - مقام سوّم - معارضه ديگر با بت‌پرستان . مقام چهارم - معارضه ديگر با نمرود و استدلال از حوادث علوىّ و سفليّ بر هستى صانع . مقام پنجم بحث ابراهيم از حشر و نشر . 112 - مناظرهء سليمان . 113 - پيغمبران سلف همه از حدوث نفوس بشرى ، و احوال فلكى بر هستى صانع تعالى استدلال كرده‌اند . 113 - بيان علّت اينكه دلائل ارضى را در مناظرهء ابراهيم و موسى مقدّم داشته‌اند ، و در مناظرهء سليمان مؤخّر . 113 - مقامات پيغمبر خاتم ع در دلائل توحيد ، و مناظرات او با مخالفان . مقام اول . استدلال از خلقت انسان بر هستى آفريدگار ، و كيفيّت آفرينش انسان بعقايد حكما . 115 - وجه مقارن شدن خلقت انسان - با تعليم او در سورهء اقرأ . 115 - مقام دوّم - بيان اينكه مراد از جادلهم بالّتى هى احسن مجادله در اصول است . مقام سيّم - بيان اينكه دعوت به حق از علم اصول است .