قطب الدين محمود بن ضياء الدين مسعود الشيرازي
247
درة التاج ( فارسى )
فصل بيست و هفتم - در ذكاء . فصل بيست و هشتم - در احتياج بعقل - و كيس ، - باستعدادى طبيعىّ . فصل بيست و نهم - در آنك قومى متعقّلان را حكما مىخوانند . فصل سىام - در خاصّهء حكمت - و تعقّل . فصل سى و يكم - در خطابت . فصل سى و دوم - در آنك : جودت تخييل از جودت اقناع نيست . فصل سى و سيم - در غرض از اصناف اشعار ششگانه : سه محمود ، و سه مذموم . فصل سى و جهارم - در اجزاء بنجگانهء مدينهء فاضله . فصل سى و بنجم - در اصناف جهارگانهء رؤساء مدينهء فاضله . فصل سى و ششم - در آنك هر جزوى را - از « 1 » اجزاء مدينه رئيسى است - كى رئيسى بالاء او نباشذ . فصل سى و هفتم - در آنك : تقدّم بعضى مراتب مدينهء فاضله بر بعضى بجند گونه است . فصل سى و هشتم - در سبب ارتباط اجزا - و مراتب مدينهء فاضله - بعضى ببعضى . فصل سى و نهم - در كيفيّت عدل كردن . فصل جهلم - در آنك : جورى كى در مدينه واقع شوذ ، جور باشد بر مدينه - يا بر آن كس كى برو واقع شذه است . فصل جهل و يكم - در تفسير عدل بمعنى اعمّ . فصل جهل و دوم - در آنك : هر واحدى در مدينهء فاضله بايذ كى بصناعتى متفرّد باشد ، - و از آن تجاوز نكنذ .
--> ( 1 ) - در - اصل .