آن را شكّ خوانند . و اگر على السّواء نبود راجح را ظنّ خوانند ، - و مرجوح را و هم ، بس بذين تقسيم ماهيّت علم - و جهل ، و تقليد - و ظنّ - و وهم ، ظاهر شذ . و اين تقسيم فاسد است جه : و هم و شكّ را از تصديقات نهاذه است ، و آن وهم است - و باطل . و ديگر مناسب آن بوذى كى گفتى فلان را علم بديهىّ خوانند ، و فلان را علم نظرىّ الى آخره ، - نه آنك فلان را علم ببديهيّات « 1 » و فلان را علم بنظريّات . فصل سوّم - در تقسيم علوم و آنج بذان تعلّق دارذ . و اين فصل هم مشتملست بر سه اصل . اصل اوّل در بيان علمى كى مورد قسمت خواهد بوذ اوّل بدان - كى لفظ علم اطلاق كنند و به آن تصوّر واحد خواهند جون علم بماهيّت انسان . و در اكثر علم بأين معنى مرادف معرفت باشذ ، - و ازينجاست كى نحاة گويند : كى علم جون بمعنى معرفت باشذ ، تعديه بيك مفعول كند . و اطلاق كنند و به آن تصديق واحد خواهند ، جنانك علم بآنك : السّماء فوقنا . و حدّ او بأين گويند كى : عقد في شيء أنّه كذا - و أنّه لا يمكن أن لا يكون كذا - و يلزم ان يقع مطابقا للوجود . و حاصلش آنست كى علم اعتقاد حكمىّ باشذ - به شرط جزم ، و مطابقه ، و ثبات . جنانك در يقين گفته شذ . و اطلاق كنند و به آن صناعت خواهند - جنانك گويند علم الطّبّ ، و علم الفلاحة . - و گويند صناعة الطّبّ ، و صناعة الفلاحة .

--> ( 1 ) - ببديهيّاتست - ط .