قال ، و رعيّت جدل و « 1 » جدال ، و ابناى حسد و عناد ، و آباى لدد « 2 » / 11 / و لدادند و « إن هم إلّا سفالة « 3 » القوم و حثالة « 4 » / 12 / العشيرة « 5 » » - مصون و محروس بماناد . « 6 » تا آسمان ز حلقه بگوشانِ ما شود * كو عشوه‌اى ز ابروى همچون هلال تو * * * إذا رضيتْ عنّى كرامُ عشيرتى * فلا زال غُضباناً عَلَىّ لئامُها « 7 » هر چند به سعى هر چه « 8 » تمامتر ، « 9 » آهنگ اين دقايق اساليب مشرب عرفان پست مرتبه و سهل المأخذ گرفته آمده است . صد پاى « 10 » ، پست كرده‌ام آهنگ اين سخن * تا فهم آن مگر به دِماغ تو در « 11 » شود « 12 » و ليكن اسرار ربوبيت را حوصلهء استعدادى بغايت وسيع ، و رابطهء « 13 » اتّصالى به عالم نور بغايت قوىّ ، ناچار است . تو چه دانى زبان مرغان را * كه نديدى همى « 14 » سليمان را « 15 » و « 16 » چون تبيان « 17 » اين اساس قدسى مقياس را از تقدمهء « 18 » برخى حقايق و « 19 » مصطلحات كه مبادى اين مطلب « 20 » بوده باشد ، محيصى « 21 » نيست ؛ پس به جهت « تقديم ما يجب « 22 » تمهيده » « 23 » دوازده جذوه سمت ايراد مىپذيرد « 24 » ، بفضل من اللّه « 25 »

--> ( 1 ) . س : - و . ( 2 ) . ج : لد . ( 3 ) . پ : سغالة ؛ ت : سفاله ؛ س : سقالة ؛ ق : ستفالة . ( 4 ) . پ : غتاله . در نسخهء « ق » اين واژه را به شكل « ختالة » هم مىتوان خواند . ( 5 ) . س : العشره ؛ ق : + اند . ( 6 ) . پ : + شعر ؛ ج : + نظم . ( 7 ) . پ : ليأمها ؛ ق ، ن : ليامها . ( 8 ) . س : هر چند . ( 9 ) . س ، م ، ن : + پرده . ( 10 ) . پ ، ت ، ن : پايه . ( 11 ) . پ : تودن . ( 12 ) . ج : - صد پاى . . . در شود ؛ ن : در رسد . ( 13 ) . ن : رابط . ( 14 ) . پ : همين ؛ ت : همه . ( 15 ) . ج : - تو چه دانى . . . سليمان را . ( 16 ) . س : - و . ( 17 ) . پ ، ت ، س : بنيان . ( 18 ) . ت : تفدمه ؛ ق : تقدّم ؛ م : تقدّمه . ( 19 ) . پ ، ت ، ق : - و . ( 20 ) . م : مطالب . ( 21 ) . پ : محيضى . ( 22 ) . م : + تقديمه و . ( 23 ) . س : + و . ( 24 ) . پ : مييذيرد و ؛ ق : + و . ( 25 ) . م : + تعالى .