روايح « 1 » فوح « 2 » براعت در و ديوار غرفهء مشامِ جان ، و فرش و عرش قصر شامّهء روان را مشك « 3 » آذين « 4 » و عنبر آگين ساخت . « 5 » مگر تو زلف گشودى كه باز بادِ سحر * خراج عطر ستانَد ز مشك تا تارى * * * آب حيوانش ز منقار بلاغت مىچكد * طوطى خوش لهجه ، يعنى كلك شكّر خاى تو قواى عقلانيه « 6 » كه عزلت‌گزينان صومعهء فراغ ، و مشاعر ادراكيه كه خلوت‌نشينان زواياى جمعيتخانهء دماغ‌اند ، از معاكف و معابد خود بيرون آمده « 7 » ، استعلام مكنون سواد عبارات ، و استقبال مضمون سناد « 8 » استعاراتش را بر يكديگر مسابقت و پيشگيرى گرفتند « 9 » . ارقام عواطف فرجامش عبارت بود از اشارت « 10 » همايون « 11 » بندگان « 12 » آفرينش « 13 » ، قهرمان فلك الافلاك پادشاهى و مثال ميمون « 14 » فرمان آسمان بنيان نوّاب سپهر ركاب محدّد الجهات شاهنشاهى ، مزاج عالم عناصر و اركان ، و « 15 » قوام مزاج « 16 » معدلت و احسان ، پادشاه حوزهء ملّت اسلام ، و حامى بيضهء دين مبين عترت « 17 » خير الانام ، عالم آراى نظام سلاسل آفرينش ، فرمانفرماى اصقاع « 18 » / 4 / اقاليم دانش و بينش ، سلطان اعاظم السلاطين و سيّدهم ، خاقان قماقم / 5 / الخواقين و ايّدهم . « 19 » عبّاس شَهِ « 20 » عادل ، فيروز معظّم * كز عدل دگر باره بنا كرد جهان را اللّهمّ كما أيّدته بنصرك لنصرة عبادك ، و حراسة « 21 » بلادك ، و حماية دينك ، « 22 » و خبز « 23 »

--> ( 1 ) . م : بلاغت در دايح . ( 2 ) . پ : فوج ؛ ق : فرح . ( 3 ) . پ ، ت ، س : مسك . ( 4 ) . پ : آئين ؛ س : آوين ؛ ن : آزين . ( 5 ) . ج : + نظم ؛ ق : + بيت . ( 6 ) . پ : غطائيه ؛ م : عقلانية . ( 7 ) . م : آورده . ( 8 ) . س : رسناو ؛ ن : اسناد . ( 9 ) . پ : گرفتد . ( 10 ) . م : اشارات . ( 11 ) . ج : هميون : ن : مميون . ( 12 ) . پ : بنده‌كان . ( 13 ) . م : - آفرينش . ( 14 ) . پ : همايون . ( 15 ) . س : - و . ( 16 ) . م : خراج ؛ ن : مراح . ( 17 ) . ن : عترات . ( 18 ) . ق : اصقاى . ( 19 ) . ق : + شعر . ( 20 ) . پ ، م : + ان ؛ س : + و . ( 21 ) . ت ، س : حراسته . ( 22 ) . س : و حمايته دين نبيّك . ( 23 ) . ت ، ق : خبر ؛ ج : خبز .