احمد احمدى بيرجندى
32
مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي )
--> [ 2 ] - شاعر آسمان كبود رنگ را به دلقى كهنه تشبيه كرده است كه در گردن پير خانقاه اين جهان و افلاك فرو افتاده است . اين مطلب ناظر است به خلقت افلاك كه به سبب وجود با عظمت پيامبر ( ص ) خلعت هستى پوشيدهاند : لولاك لما خلقت الافلاك : « اگر تو نبودى جهان را نمىآفريدم . » [ 3 ] - سمند : اسبى كه رنگش مايل به زردى است ، زرده [ 4 ] - طُرّه : موى صف كشيدهء جلوى پيشانى - علاقه و رشتهء نابافته . - پرچم : منگوله . [ 5 ] - اشاره است به آيهء شريفهء 72 سورهء حجر : لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ . [ 6 ] - ر . ك : بخش « اسدى طوسى » شمارهء 1 . [ 7 ] - از لحاظ آن كه حضرت مسيح بن مريم به ظهور آن حضرت ( ص ) بشارت داده است ( ر . ك : سورهء صفّ آيهء 6 ) . [ 8 ] - بلند طارم : كنايه از آسمان است . [ 9 ] - اقطاع : قسمتها ، تكّهها ، جمع قِطع و قطيع . يعنى تمام جهان را تحت حكمروائى خود گرفتهاى . [ 10 ] - نواله : لقمهء خوراكى براى گذاشتن در دهان . [ 11 ] - يعنى هر چيزى كه حادث است . كليّهء ممكنات - جهان هستى . [ 12 ] - ر ك : به شمارهء 5 همين بخش . [ 13 ] - ر ك : شمارهء 2 همين بخش . [ 14 ] - اشاره است به : افلاك نهگانه و سيّارات هفتگانه . [ 15 ] - اشاره است به حديث نبوى ( ص ) كنت نبيّا و آدم بين الماء و الطين : « پيامبر بودم و حال آنكه هنوز آدم ( ع ) بين آب و گل بود . » [ 16 ] - قُرطه ( مُعَرّب كُرته ) نوعى قبا و پيراهن . ( اشاره است به شقّ القمر ) معجزهء رسول اكرم ( ص ) . [ 17 ] - ر ك : به شمارهء 2 همين بخش . [ 18 ] - اشاره است به حديث نبوى ( ص ) : تنام عينى و لا ينام قلبى : « چشم مىخوابد ولى قلبم بيدار است » . [ 19 ] - ابيت عند رَبّى و هُوَ يُطعِمنى و يُسقينى : « من در كنار خداى خود بيتوته كردم و او مرا طعام مىدهد و سيراب مىسازد . » : اشاره است به مراتب تقرّب و حضور قلب حضرت محمد ( ص ) در مقام عبادت و معرفت . [ 20 ] - كنايه است از اينكه : دعا و دعوت پيامبر ( ص ) گمراهان تيره دل را به هدايت نمىكشاند . [ 21 ] - قاب قوسين : فاصلهء بين قبضه و خانهء كمان را قاب گويند . قوسين : دو كمان . اشاره است به