احمد احمدى بيرجندى
111
مدايح محمدى در شعر فارسى ( فارسي )
هميشه تا بود از دور آسمان مه و سال * مدام تا گذرد بر جهان سنين و شهور حساب روز عدوى تو كم ز هفته و روز * محبّ آل تو را سال عمر نامحصور « 1 » پى نوشتها [ 1 ] - دَيجور : تاريك [ 2 ] - ازرق : كبود ، نيلى ، آبى [ 3 ] - مثال : فرمان [ 4 ] - بخشى است از آيهء 19 سورهء بنى اسرائيل : وَ مَنْ أَرادَ الْآخِرَةَ وَ سَعى لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكُوراً : و آن كس كه خواهان آخرت باشد و براى آن بكوشد در حالى كه مؤمن باشد سعى و كوشش چنين فرد يا افرادى سپاس گزارده خواهد بود و مقبول . [ 5 ] - صيت : آوازه [ 6 ] - اشاره است به دخت گرامى پيامبر اكرم ( ص ) فاطمة الزهراء ، امّ الائمه ، عليها السلام .
--> ( 1 ) ديوان عاشق اصفهانى ، به اهتمام م . درويش ، چاپ محمد حسن علمى ، 1362 ه . ش ، تهران ، صفحهء 428 .