ابقا شده باشد . گفته‌اند كه ابو درداء در 27 ق در فتح جزيرهء قبرس شركت داشته است . در مورد دوران خلافت حضرت على ( ع ) نصر بن مزاحم آورده است كه وى در جنگ صفين پس از اعتراض بر معاويه و گفت‌گو با حضرت على ( ع ) همراه با ابو امامهء باهلى ( هم ) از جنگ كناره‌گيرى كرد ابن كثير نيز نام او و ابو امامهء باهلى را در شمار كسانى آورده كه مردم را به خونخواهى عثمان تشويق مىكردند ولى اين روايتها تنها با قول غير مشهور در مورد تاريخ وفات ابو درداء ( 38 يا 39 ق ، پس از واقعهء صفين ) سازگارى دارد . وى در دمشق در گذشت و مقبرهء او در باب الصغير تا مدتها زايرانى داشت بايد يادآور شد كه در اطراف استانبول دو مزار منسوب به أبو درداء وجود دارد . ابو لهب عبد العزى بن عبد المطّلب بن هاشم بن عبد مناف ( د 2 ق / 623 م ) ، عموى پيامبر ( ص ) و يكى از سرسخت‌ترين دشمنان آن حضرت ، أبو لهب در اصل ، به أبو عتبه كنيه داشت ، ولى پدرش عبد المطلب ، او را به سبب زيبايى و گلگونى چهره ، « ابو لهب » مىخواند مادرش لبنى ، دختر هاجر بن عبد مناف از قبيلهء خزاعه بود . از زندگى ابو لهب پيش از ظهور اسلام ، آگاهى دقيقى در دست نيست ، امّا احتمالا همچون بيشتر قريشيان به بازرگانى اشتغال داشت و چنان كه از آيهء 2 ، سورهء مسد ، بر مىآيد ، ثروتى نيز اندوخته بود . ابو لهب به سرقت گنجينهء كعبه متّهم شد و گفته‌اند بدين سبب قريشيان خواستند تا دست او را قطع كنند ، ولى منسوبان مادرى او مانع شدند و برادر او ابو طالب ، از اين ماجرا سخت برآشفته بود . روابط پيامبر ( ص ) و أبو لهب ظاهرا تا پيش از بعثت ، عادى و حسنه بوده است ، چون پيامبر ( ص ) دو دختر خود رقيّه و امّ كلثوم را به ازدواج عتبه و عتيبه ، پسران أبو لهب در آورده بود و همچنين كنيز ابو لهب ، ثويبه ، مدّتى پيش از حليمهء سعديه ، پيامبر ( ص ) را در كودكى شير داده بود . پس از بعثت پيامبر اكرم ، ابو لهب در زمرهء سرسخت‌ترين دشمنان آن حضرت در آمد و شهرت او در تاريخ صدر اسلام به اين سبب است . علّت دشمنى أبو لهب با پيامبر ( ص ) به روشنى معلوم نيست ، امّا در اين كار ، رقابت با ابو طالب كه پس از عبد المطّلب بر بنى هاشم رياست يافته بود و جدّا از