پس از گذشتن سه شب - راهنمايى به همراه دو شتر نزد آن‌ها آمده و آن دو به سوى مدينه رهسپار گرديده و در روز دوشنبه دوازدهم ربيع الأوّل به محلّ قبا رسيدند و مبدأ تاريخى براى مسلمانان ، نخست اين واقعه بشمار رفت و سپس به اوّل محرّم تغيير يافت و پس از گذشتن سيزده سال - اين مبدأ براى تاريخ اسلام بشمار آمد . پيامبر خدا مسجدى را در قبا بنا نهاد كه خداوند دربارهء آن مىفرمايد : [ نماز گاهى كه نخستين روز ، بنايش بر پرهيزگارى نهاده شده است . « 1 » ] و رسول خدا با همراهان از مهاجران و انصار در آن نماز گزارد . و آنگاه پيامبر از قبا [ كه محلّى به فاصلهء دو ميلى جنوب مدينه است ] بيرون آمد و در طىّ راه كه روز جمعه فرا رسيد ، او با مسلمانان همراه - كه يكصد تن بودند - نماز گزارد و اين نخستين نماز جمعه‌يى بود كه او گزارد . آنگاه در حالى كه انصار گرداگرد وى شمشيرهاى خويش را به گردن آويخته بودند ، به سوى مدينه رهسپار گرديد . أهل مدينه به شادمانى زايد الوصفى دست يافتند و مردم براى ديدار پيامبر از زنان و كودكان و نوزادان به استقبال وى شتافته و چنين سرود مىخواندند : طَلَعَ البَدْرُ عَلَيْنا * مِنْ ثَنِيّاتِ وِداع وَجَبَ الشُكْرُ عَلَيْنا * ما دَعا للّهِ دَاع أيٌّهَا المَبْعوثُ فِينا * جِئْتُ بِالأَمْرِ المُطاع ماهِ بدر بر ما تابان گرديد * از تنيّات آلوداع ( مدينه ) تا خدا را خدايى است * سپاس بر ما واجب شد اى كه در ميانِ ما مبعوث گرديده‌يى * شكرِ تو بر ما واجب است [ احياء علوم الدين ، نيمه دوم ربع عادات - كتاب وجد و سماع و ترجمهء آن ص 180 ]

--> ( 1 ) - بخشى از آيهء 18 سورهء ( توبه ) - براى اطّلاع از تفصيل نگاه شود به « دلائل النّبوّة » ج 2 صص 263 - 265 و ترجمهء دلائل النبوّة مجلّد دوم صص 191 - 190 .