و آيت ديگر اين بود : أَمْ يَقُولُونَ شاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ . قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ . [ قرآن كريم سورهء طور 52 - آيه‌هاى 30 و 31 ] در شب كه قريش اين كيدها ساخته بودند ، روز ديگر حقّ تعالى پيغمبر را ، عليه السّلام ، دستورى داد ، تا از مكّه بيرون آيد و برود . و اللّه هو النّاصر . ( سيرت رسول اللّه ترجمه و انشاى رفيع الدين اسحاق بن محمّد همدانى قاضى ابرقوه نصف اوّل باب بيست و دوم « در هجرت سيّد عليه السّلام به مدين حرّسها اللّه » [ ص 459 تا 464 بكوشش دكتر اصغر مهدوى از انتشارات بنياد فرهنگ ايران شماره 311 ( 1359 - 1360 ) ] . ليلة المبيت در شب پنجشنبه اوّل ماه ربيع ( سال چهاردهم بعثت ) رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از مكّه بيرون رفت ( مقدسى مىگويد : رسول خدا در دوشنبه وارد غار « ثور » شد ، و پس از آن كه سه روز در ميان غار پنهان بود ، شب پنجشنبه اوّل ربيع الأول از غار بيرون آمد ، و رهسپار مدينه شد ، و دوازده روز هم در راه بود ، و از بيرون آمدن از مكّه تا ورود به مدينه پانزده روز طول كشيد ( البدء و التاريخ ج 4 ص 177 ) و در همان شب على عليه السّلام در بستر رسول خدا بيتوته كرد ( مصباح المتهجّد ص 553 ) و آن شب را « ليلة المبيت » گفتند ) . دربارهء فداكارى امير المؤمنين عليه السّلام در ليلة المبيت نازل شد ( وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ » قرآن كريم سورهء بقره / 2 - آيهء 207 ) [ ر ك : دلائل الصدق ج 2 ص 80 - 82 - از ثعلبى و ابن عبّاس و از ينابيع الموّدة ج 1 ص 79 ] يعنى « در ميان مردم كسانى هستند كه در جست و جوى رضاى خدا از جان خويش مىگذرند و خدا نسبت به بندگانش مهربان است . » و بر حسب روايت حاكم در مستدرك ، در همين شب هجرت بود كه رسول خدا على را همراه خويش به كعبه برد و على پا بر شانهء رسول خدا نهاد و بت‌ها را از بالاى كعبه به زير انداخت [ دلائل الصدق ج 2 ص 294 - از مستدرك حاكم ج 3 ص 5 ] با تصريح به اين كه شب هجرت بوده است [ و نيز از مسند احمد ج 1 ص 78 و كنز العمّال