« . . . اندر روزهء وصال نهى آمده است از پيغمبر ( ص ) كه چون وى وصال كردى ، صحابه نيز با وى موافقت كردندى - گفت : شما وصال مكنيد . انّى لست كاحدكم انّى أبيت عند ربّى يطعمنى إلى آخر كه من چون شما نيستم مرا هر شب از حقّ تعالى طعام و شراب آرند پس ارباب مجاهدت گفتند كه اين نهى شفقت است نه نهى تحريم » [ كشف المحجوب / 416 ]