( 8 ) اى دستكَشِ تو ، اين مُقَرْنَسْ * وى دستخوشِ تو ، اين مقوَّسْ اى خاشَكْدانْتْ ، سقفِ أزرق * وى شادروانْت ، چرخِ أطلس چون روح ، ز عيب‌ها مُنَزَّه * چون عقل ، ز نقص‌ها مقدَّسْ از بُنْگَهِ تو ، كمينه شش طاق * اين چرخِ مُعَلَّقِ مُسَدَّسْ شد شهر روان ، به فرِّ نامت * اين فَلْسِ مُكَلسَّ مُطَلَّسْ در مدحِ تو هر جماد ، ناطق * در وصفِ تو هر فصيح ، أخْرَس از عهدِ تو ، تا به دَوْرِ آدم * در خَيْلِ تو هر چه ز انبيا كس هم كوسِ نُبوّتِ تو ، در پيش * هم چترِ رسالتِ تو ، از پس فُلْجِ نَدَبِ بَقَيْتُ وَحْدي * قُفْلِ درِ لا نَبِىَّ بَعْدي