شافعيان را داشتند و بتدريج مصدر امور مختلف در آن شهر شدند و درگاه آنان محطّ رحال دانشمندان و شاعران گرديد . اين خاندان ، نسبت خود را به « مهلّب بن أبى صفرة » مىرسانيدند و در اصل از خجند [ ماورا النّهر ] بودند . نخستين فرد مشهور اين خاندان ، امام ابو بكر محمّد بن ثابت خجندى است كه در مرو سكونت داشت و مردى فاضل و بليغ بود . نظام الملك او را براى تدريس در نظاميهء اصفهان ، بدان شهر برد و او همان جا ماند و خاندانش در آنجا شهرت و رياست يافتند . افراد اين خاندان ، ممدوح گروهى از شاعران بزرگ قرن ششم و از جملهء استاد جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق اصفهانى - بوده‌اند . - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 163 - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 216 - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 293 - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 163 - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 294 . متنبّى شاعر بزرگ عرب [ 354 - 303 ه ق ] در قصيده‌يى به مطلع : لا خَيْلَ عِنْدَكَ تُهْديها و لا مالُ * فَلْيسْعِدِ النُّطْقُ انْ لَمْ تُسْعِدِ الحالُ گفته است : إنَّا لَفي زَمَنٍ تَرْكُ الْقَبِيحِ بِه * مِنْ أكثَرِ النّاسِ احْسانٌ وَ اجْمالٌ [ ديوان متنبّى / 386 - 490 ] همچنين نگاه شود به « ابو سعيد نامه » صص 83 - 77 - فصل نقد حكايات و روايات مربوط به كرامات ابو سعيد ابو الخير تأليف راقم اين سطور ، انتشارات دانشگاه تهران شمارهء انتشارات 1973 - سال 1374 هجرى شمسى نشر دوّم . - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 293 - ديوان جمال الدّين محمّد بن عبد الرزّاق ص 165 كه به ياد مىآورد حديث معروف : « المسلم من سلم المسلمون من يده و لسانه . » و شاعر پارسىگوى چه نيكو سروده است :