و نمىگذارم آنها بر تو برترى بجويند » ، از اين رو مقام سرپرستى دار النّدوه و كليددارى و نصب پرچم براى اميران لشگر ، و همچنين مقام سقايت و آبرسانى را به عبد الدار واگذار نمود . عهده‌دارى مقامات مكّه پس از اسلام : پس از آمدن اسلام ، مقام كليددارى كعبه كه در ميان فرزندان عبد الدّار دست بدست مىشد ، در دست بنو شيبة بن عثمان بن طلحه ، نوهء عبد الدّار افتاد . و مقام نصب پرچم براى اميران لشگر نيز همواره در دست فرزندان عبد الدّار بود تا اينكه پس از اسلام ، نوادگان عبد الدّار به حضور رسولخدا ( ص ) آمده و عرض كردند : مقام نصب پرچم را به ما واگذار كن . پيامبر ( ص ) در پاسخ فرمود : « اسلام وسيعتر از آن است كه مقامات در يك دودمان منحصر گردد » بر اين اساس اين مقام از آنها سلب گرديد . و امّا در مورد مقام رفادت و سقايت ( اطعام و آبرسانى ) ، پسران عبد مناف كه عبارت بودند از : عبد شمس ، هاشم ، مطّلب و نوفل ، اجتماع كردند تا آن را از پسران عبد الدّار بگيرند ، زيرا بر آنها برترى داشتند ، در همين هنگام بود كه قبيلهء قريش به دو دسته ، جداگانه متفرق شدند ، يك دسته بنام بنى عبد مناف خوانده مىشدند ، و دستهء ديگر به نام بنى عبد الدّر كه معتقد بودند نبايد در برنامه‌ريزى قصىّ بن كلاب ، تغييرى به وجود آيد . سرپرست فعاليتهاى بنى عبد الدار ، عامر بن هاشم بود ، ولى بنو اسد و بنو زهره و بنو تميم و بنو حرث با گروه « بنى عبد مناف » بودند ، و از سوى ديگر تيره‌هاى : بنو مخزوم و بنو سهم و بنو عدى با گروه « بنى عبد الدار » بودند . اين دو گروه ( طرفداران بنو عبد مناف و بنو عبد الدّار ) براى بدست گرفتن مقامات ، هر كدام سوگند شديد ياد كردند . گروه بنو عبد مناف ظرفى را پر از مايع خوشبو كرده و در كنار كعبه گذاردند