الشيخ عباس القمي ( مترجم : محمد محمدى اشتهاردى )
151
كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيرت پيامبر اعظم و مهربان ) ( فارسى )
پيامبر ( ص ) او را بخشيد . سخاوت و كرم پيامبر ( ص ) براى سخاوت و كرم و بخشندگى پيامبر اسلام ( ص ) نمىتوان حد و حدودى مشخّص كرد ، هر كس كه او را شناخته ، او را جوانمردى بزرگوار و بخشنده يافته است . امير مؤمنان على ( ع ) فرمود : « پيامبر ( ص ) بخشندهترين مردم ، و گرامىترين انسانها از جهت نسب بود ، هر كس كه با او همنشين شد و او را شناخت ، دوست او گرديد » . باز از سخاوت پيامبر ( ص ) جابر بن عبد اللّه انصارى مىگويد : هرگز از پيامبر ( ص ) سؤال و تقاضا نشد كه جواب منفى بدهد . روايت شده : مردى به حضور پيامبر ( ص ) آمد و تقاضاى كمك كرد ، پيامبر ( ص ) فرمود : در نزد من چيزى نيست ، ولى از على ( ع ) سراغ مىگيرم ، اگر چيزى به نزد ما آورده شد ، به تو كمك خواهيم كرد . در اين هنگام ، عمر بن خطّاب گفت : اى رسولخدا ، خداوند تو را به چيزى كه قدرت بر آن ندارى تكليف نكرده است . پيامبر از اين سخن ناراحت شد ، و آن مرد فقير گفت : انفق و لا تخش من ذى العرش اقلالا . : « انفاق كن و از خداوند صاحب عرش ، در كم شدن آن نترس » . پيامبر ( ص ) از اين سخن آنقدر خوشحال شد كه آثار آن در چهرهاش آشكار گرديد . حاشاه ان يحرم الرّاجى مكرمه * او يرجع الجار منه غير محترم آرى : « هرگز آنكس كه اميد بخشندگى از آنحضرت دارد ،