از صفاتى است كه خداوند پيامبرش را به آنها ، پرورش داده است ، چنان كه مىفرمايد : خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ : « با مردم مدارا كن و آنها را به نيكىها دعوت نما ، و از ستيز با جاهلان دورى كن » . ( اعراف - 199 ) . پيامبر ( ص ) در برابر آزار بسيار مخالفان ، مقاومت و استقامت بسيار داشت و در برابر ياوه‌هاى جاهلان ، حلم و بردبارى استوارى داشت و در اين راستا هرگز نلغزيد و نتائج درخشانى گرفت . دعاى پيامبر در جنگ احد قاضى عياض در كتاب الشّفاء روايت كرده كه در جنگ احد دندانهاى جلو دهان پيامبر ( ص ) شكست ، و صورتش شكاف برداشت ، اصحاب آن بزرگوار ، بسيار ناراحت شدند و از آنحضرت خواستند كه دشمن را نفرين كند . پيامبر ( ص ) به آنها فرمود : انّى لم ابعث لعّانا و لكنّى بعثت داعيا و رحمة . : « من ناسزا گو مبعوث نشده‌ام ، بلكه دعوت كننده و مايهء رحمت ، مبعوث شده‌ام » . سپس بجاى نفرين ، چنين دعا كرد : اللّهمّ اهد قومى فانّهم لا يعلمون . : « خدايا قوم مرا هدايت كن ، زيرا آنها ناآگاه هستند » . و به روايت ديگر ، عمر بن خطاب به پيامبر ( ص ) عرض كرد : پدر و مادرم بفدايت اى رسولخدا ، نوح ( ع ) بر قوم خود نفرين كرد و گفت : رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً . : « پروردگارا در روى زمين احدى از كافران را زنده مگذار » . ( نوح - 26 ) . اگر تو ما را نفرين كنى همهء ما به هلاكت مىرسيم ، اينك ببين كه بر پشت