شوند ، ولى او اين خواسته را نپذيرفت . هيچكس در سلام كردن بر او سبقت نگرفت ، نماز را طول مىداد و خطبهء نماز جمعه را كوتاه مىخواند ، با افراد شريف دوست بود ، و انسانهاى صاحب فضل را گرامى مىداشت . و گاهى مزاح و شوخى مىنمود ولى در شوخى نيز جز حق و راست نمىگفت حقّى كه موجب خوشنودى خدا گردد . بعضى از دانشمندان در وصف پيامبر اسلام ( ص ) چنين مىگويد : آنحضرت بسيار در درگاه خدا گريه و زارى و دعا مىكرد ، و همواره از خدا مىخواست كه او را داراى اخلاق نيك كند و روح و جانش را با ارزشهاى عالى اخلاقى بيارايد ، و در دعا مىگفت : اللّهمّ حسّن خلقى و خلقى . : « خدايا ظاهر و باطن مرا نيكو گردان » . و نيز مىگفت : اللّهمّ جنّبنى منكرات الاخلاق : « خدايا زشتيهاى اخلاقى را از من دور گردان » . خداوند دعاى او را به استجاب رسانيد ، و قرآن را بر او نازل كرد ، و او را بوسيلهء قرآن تربيت نمود . پيامبر ( ص ) پرورش يافتهء قرآن اخلاق پيامبر مطابق و هماهنگ با قرآن بود . خداوند او را به مثل اين سخنان تربيت كرد كه : 1 - خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ . : « با آنها مدارا كن و به نيكىها دعوت نما و از جاهلان روى بگردان » ( اعراف - 199 ) . 2 - إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ . : « خداوند فرمان به عدل و احسان و بخشش به نزديكان مىدهد ، و از زشتيها و منكرات