سخن امام صادق و امير مؤمنان ( ع ) در شأن ابو طالب امام صادق ( ع ) فرمود : ابو طالب از دوستان پيامبران ، صدّيقين ، شهيدان و صالحان بود ، كه براستى چه دوستان نيكى ؟ . و نيز فرمود : اگر ايمان ابو طالب را در يك كفّهء ترازو بنهند و ايمان اين خلق را در كفّهء ديگر ، ايمان ابو طالب بر ايمان همهء آنها برترى مىيابد . امير مؤمنان على ( ع ) هنگامى كه اشعار ابو طالب نقل و يا نوشته مىشد ، شاد مىگرديد و مىفرمود : « آن اشعار را بياموزيد و به فرزندانتان ياد بدهيد ، زيرا ابو طالب بر دين خدا بود ، و دانش بسيار را مىدانست » . امام على ( ع ) بعد از فوت ابو طالب ، در سوگ او اين اشعار را سرود و خواند : ابا طالب عصمة المستجير * و غيث المحول و نور الظّلم لقد هدّ فقدك اهل الحفاظ * فصلىّ عليك ولىّ النّعم و لقّا ربّك رضوانه * فقد كنت للطّهر من خير عمّ يعنى : « ابو طالب پناه پناه جويان و سامان بخش بىسامانان و نور تاريكىها بود ، فقدان تو ملكوتيان را پريشان كرد ، و ولىّ نعمتها ( پيامبر ) بر تو درود فرستاد ، و خداوند با رضوان و خشنوديش با تو ملاقات كرد ، تو براى پيامبر پاك اسلام ( ص ) بهترين عمو بودى » . گفتار ابن ابى الحديد در شأن ابو طالب ابن ابى الحديد دانشمند معروف اهل سنّت ، در شأن ابو طالب چنين مىگويد : « ابو طالب سرور سرزمين مكّه و حجاز ، و بزرگ خاندان قريش ، و رئيس مكّه بود ، مىگويند : اندك است كه انسان فقير ، به مقام آقائى و سرورى برسد ، ولى ابو طالب با اينكه فقير بود ، بر ديگران آقائى داشت ، قريشيان او را به عنوان « شيخ » ( بزرگ ) مىخواندند .