خود را اعلام داشت و به مدينه هجرت كرد . اين روايت كه ابن اسحاق و واقدى هر دو آن را نقل كرده‌اند حاكى از آن است كه اعلام مسلمانى ابو العاص در سال ششم و قبل از نزول آيات تحريم زنان مسلمان « 23 » بر مردان كافر بود ، در حالى كه ابن كثير بر اين عقيده است كه اعلام مسلمانى ابو العاص در سال هشتم هجرت صورت پذيرفته است . نگارنده نيز به روايت ابن اسحاق و واقدى تمايل دارد ، چرا كه آن روايت با سياق آيه مزبور نيز سازگارتر است . در شعبان همين سال ششم سريّهء عبد الرّحمن بن عوف به سوى دومة الجندل و به منظور دعوت آنان به اسلام و نه به منظور نبرد - صورت گرفت . پيامبر در اين سريّه به عبد الرحمن فرمان داد كه « اگر اطاعت كردند با دختر امير آنان ازدواج كن » وى روانه مأموريت شد و آنان اسلام آوردند و عبد الرحمن نيز با دختر امير آن قوم به نام تماضر كلبى دختر اصبع - كه مادر ابو سلمة بن عبد الرّحمن بن عوف است - ازدواج كرد . پيامبر اكرم ( ص ) در همين سال على بن ابى طالب ( ع ) را در رأس يكصد نفر از مسلمانان به سوى طايفه اى از بنى اسد اعزام كرد . ماجرا از اين قرار بود كه به رسول خدا ( ص ) اطّلاع رسيد گروهى عليه او دست به تجمّع مىزنند و قصد دارند به يهوديان خيبر بپيوندد و عليه مسلمانان با آنان همدستى كنند . اين خبر حاكى از آن بود كه آنان خود را براى نبردى عليه مسلمين آماده مىكنند . به همين دليل نيز رسول خدا ( ص ) على ( ع ) را به هدف رويارويى با آنان اعزام كرد و آن حضرت شبانه به سوى آنان راه پيمود و توانست يكى از جاسوسان آنان را دستگير كند و وى نيز نزد آن حضرت اعتراف كرد كه آنان به يهوديان خيبر پيشنهاد داده‌اند از خرماهاى خيبر را در اختيار ايشان قرار دهند و در مقابل آنان به همكارى با يهوديان بپردازند . بدين ترتيب رسول خدا ( ص ) دريافت كه يهوديان خيبر به گردآورى سپاه عليه

--> ( 23 ) مراد از اين آيات ، آيات دهم و يازدهم سوره ممتحنه مىباشد - م .