دعوت او بر كفر و كينه و دشمنى خويش مىافزودند ، آن حضرت با همه خستگى و

--> از پيامبر اكرم ( ص ) روايت شده است كه از ابو طالب ياد مىكرد و مىفرمود : « اى عمو ! چه زود با فقدان تو روبرو شدم ! ( همان ، ص 227 ، به نقل از منابع ) . اينها همه در حالى است كه پيامبر ( ص ) نمىتوانست براى يك غيرمسلمان استغفار كند ، خبر از بهشتى بودن او بدهد ، كسى را به غسل و تدفين او امر كند يا اجازهء چنين كارى بدهد ، براى او شفاعت كند و از فقدان او حسرت و اندوه به دل راه دهد . پس چاره‌اى جز اعتراف به مسلمان بودن ابو طالب نيست تا ساحت رسول خدا ( ص ) از آلوده شدن به چنان خلافهايى پيراسته بماند . 2 - از زبان على ( ع ) روايت شده است كه فرمود : « ابو طالب نمرد مگر آن‌كه آنچه را رسول خدا ( ص ) را خشنود مىساخت برآورده كرد » ( الغدير ، ج 7 ، ص 369 ) . همچنين روايت شده كه چون مردى به على ( ع ) گفت : « آيا تو در آن جايگاهى كه خداوند در آن قرارت داده با آن‌كه پدرت در عذاب دوزخ است ؟ ! » آن حضرت در پاسخ فرمود : « خاموش شو ، خداوند زبانت را ببندد ! سوگند به آن كه محمّد ( ص ) را به حق به عنوان پيامبر خويش مبعوث ساخت ، اگر پدرم دربارهء هر گناهكارى بر روى زمين شفاعت مىكرد خداوند شفاعت او را مىپذيرفت . . . » ( ابو طالب مؤمن قريش ، ص 247 و 248 ) . روايت ديگرى نيز از آن حضرت نقل شده كه مىفرمايد : « به خداوند سوگند ، ابو طالب بن عبد مناف بن عبد المطلّب مؤمن و مسلمانى بود كه ايمان خويش را مخفى مىداشت از بيم آن كه مبادا قريش همه بنى هاشم را هدف دشمنى خود قرار دهند » ( الغدير ، ج 7 ، ص 388 ) . 3 - از زبان عباس ؛ روايت شده است كه در هنگام احتضار ابو طالب و پس از آن كه وى سخنى زير لب گفت عباّس صورت خود را نزديك برد و آنگاه گفت : اى پسر برادر [ خطاب به رسول خدا ( ص ) ] ، به خداوند سوگند آن كلمه‌اى را كه تو از او خواستى ادا كند ادا كرد » الغدير ، ج 7 ، ص 369 و 370 ) . همچنين در شرح ابن ابى الحديد ج 3 ، ص 312 به صورت مسند از عبّاس و ابو بكر روايت شده است كه « ابو طالب نمرد مگر آن كه گفت لا إله الا الله ، محمد رسول اللّه » ( الغدير ، ص 369 ) . 4 - از زبان ابوذر ؛ روايت شده است كه گفت : « سوگند به آن كه خدايى جز او نيست ، ابو طالب نمرد مگر آن كه اسلام آورد » ( ابو طالب مؤمن قريش ، ص 369 ) . 5 - از زبان امام سجّاد ( ع ) ؛ هنگامى كه دربارهء ابو طالب و اين كه آيا او مؤمن بود يا كافر از او سؤال شد فرمود : « آرى [ مؤمن بود ] » . گفتند : « كسانى مىپندارند كه او كافر است » و امام ( ع ) فرمود : «