پيشگفتار ناشر بسمه تعالى ابو الحسن على بن حسين مسعودى ، مورخ و جغرافيدان بزرگ اسلامى ، در اواخر قرن سوم هجرى ، احتمالا حدود سال 280 ق ، در بغداد متولد شد . خانواده‌اش اصلا اهل كوفه بودند . نسبش به عبد الله بن مسعود ، صحابى بزرگوار پيامبر ( ص ) مىرسد . ابن حزم ( متوفى 456 ق ) در كتاب جمهرة انساب العرب سلسله نسب او را اين گونه نقل مىكند : على بن حسين بن على بن عبد الله بن زيد بن عتبة بن عبد الله بن عبد الرحمن بن عبد الله بن مسعود . از زندگى مسعودى و سوانح احوال وى اطلاع اندكى در دست است . شور و شوق دانش اندوزى او را از اوان جوانى به سير و سفر در سرزمينهاى اسلامى كشاند . عراق و ايران و مصر و سوريه و فلسطين و ارمنستان و هند و سيلان و عمان و سواحل شرقى افريقا را تا زنگبار و احتمالا ماداگاسكار زير پا گذاشت . حتى از چين و مالزى هم ديدار كرد . ظاهراً جز اندلس ( اسپانيا ) و غرب افريقا ، تمام سرزمينهاى اسلامى را سياحت كرده است . سرانجام در 336 ق در مصر مقيم شد و در جمادى الثانى 345 ق ( سپتامبر 956 ميلادى ) در شهر فسطاط مصر درگذشت . مسعودى خود در كتابهايش بارها به اين سير و گشت اشاره كرده است . در مروج الذهب مىنويسد : « اگر در اين باب [ يعنى تأليف كتابهايش ] تقصيرى