ذكر خلافت محمد راضى بيعت راضى ، محمد بن جعفر بن مقتدر كه كنيه‌اش ابو العباس و مادرش كنيزى ظلوم نام بود ، روز پنجشنبه ششم جمادى الاول سال سيصد و بيست و دوم انجام گرفت و بروز شنبه شانزدهم ماه ربيع الاول سال سيصد و بيست و نهم در مدينة السلام بمرد . در اين وقت سى و دو سال و چند ماه داشت . وى سبزه‌گون بود ، چشمان درشت سياه و چهرهء كشيده و گونه‌هاى فرو رفته و قد كوتاه و اندامى باريك داشت . بخشنده و ادب دوست بود . شعر نيكو ميگفت و ياران خويش را بهم مىانداخت زيرا همهء كار بدست آنها بود و تغيير اين وضع براى او ميسر نبود . وى محمد بن على بن مقله و پسرش ابو الحسين على بن محمد را وزارت داد كه به اين عنوان مخاطب ميشدند و فرمانها بنام ايشان فرستاده ميشد . پس از آن ابو على عبد الرحمن بن عيسى بن داود جراح و پس از او ابو جعفر محمد بن قاسم كرخى و پس از او ابو القاسم سليمان بن حسن بن مخلد بن جراح و پس از او ابو الفتح فضل بن جعفر بن فرات و پس از او ابو عبد الله احمد بن محمد بريدى و پس از او سليمان بن حسن بن مخلد را وزارت داد . نقش انگشترش « الراضى باللّه » بود و قضاوتش با عمر بن محمد بن يوسف