روز بود . وى سپيد چهره و نكوروى بود . موى سياه و چشمان درشت داشت ، ما بين خليفگان چون او نكوروى ديده نشد . لذتجوى و سست راى بود . تدبير كار او با مادرش قبيحه و ديگران بود و كارى بدست او نبود و به چيزى تسلط نداشت . وزارت به جعفر بن محمود اسكافى و پس از او به عيسى بن فرخانشاه و پس از او به احمد بن اسرائيل داد . نامه‌ها بنام صالح بن وصيف فرستاده ميشد ، گوئى وزارت با اوست كه بر كارها تسلط داشت . نقش انگشترش « المعتز باللّه » و قاضيش حسن ابن ابى الشوارب بود و حاجبيش با صالح بن وصيف و با يكباك بود .