ذكر روزگار معاوية بن ابى سفيان بيعت معاوية بن ابى سفيان صخر بن حرب بن امية بن عبد شمس بن عبد مناف كه كنيه‌اش ابو عبد الرحمن و مادرش هند دختر عتبة بن ربيعة بن عبد شمس بود در ماه ربيع الاول سال چهلم انجام شد . و در دمشق در رجب سال شصتم در هشتاد سالگى در گذشت و هم بدمشق در محل معروف بباب الصغير به خاك رفت كه قبرش در آن قبرستان معروف است . بقولى مدفن وى در خانه‌اى بود كه در دمشق و مقابل مسجد جامع تاكنون بنام الخضرا معروفست و جاى شرطه و زندانيان است زيرا معاويه و خليفگان اموى پس از او كه مقيم دمشق بودند آنجا سكونت داشتند و قبرى كه در قبرستان باب الصغير هست ، از معاوية بن يزيد بن معاويه است . دوران وى نوزده سال و سه ماه و چند روز بود . وى بلند قد و چاق و سپيد و درشت كفل و كوتاه پيشانى و ترشرو بود با چشمان برجسته و سينهء پهن و ريش انبوه كه رنگ و حنا مىبست . معاويه داهيه‌اى مكار و مدبر و در كار دنيا دورانديش بود ، وقتى فرصتى ميديد از كف نميگذاشت ، درنگ نميكرد و وقتى با سخنش معارضه ميكردند سخت دفاع ميكرد و سخن حريف را ميبريد . كاتبانش عبد الله بن اوس غسانى و سرجون بن