سپس آنها را سوى فدك و خيبر راند . وقتى بآهنگ خيبر برون شدند دف ميزدند و مزمار مينواختند و زنان پوششهاى رنگين بتن كرده و زيور طلا آويخته بودند و بدينسان شجاعت مىنمودند . بطوريكه از عمرو بن شبه نميرى روايت كرده‌اند عروة الصعاليك بن ورد عبسى هم پيمان بنى عمرو بن عوف نيز با آنها بود . وى شاعرى نيكو گفتار بود هم اوست كه ضمن قصيده‌اى دراز گويد « بگذار براى توانگرى بكوشم كه ديده‌ام فقير از همه مردم بدتر است » . آنگاه پيغمبر خدا صلى الله عليه و سلم بمدينه كه ابن ام مكتوم را در آنجا نيابت داده بود بازگشت . مسعودى گويد : در همين ماه بطوريكه گفته‌اند شراب حرام شد ، ولى در علت تحريم آن خلاف است . در شعبان همين سال حسين بن على بن ابى طالب تولد يافت . در شوال پيغمبر خدا صلى الله عليه و سلم ام سلمه هند دختر ابى اميهء مخزومى را بزنى گرفت و نيز در همين ماه بطوريكه گفته‌اند يك زن و مرد يهودى كه زنا كرده بودند سنگباران شدند . آنگاه سفر جنگى او صلى الله عليه و سلم بود كه در ذى قعده با هزار و پانصد كس و ده اسب ببدر رفت كه ابو سفيان هنگامى كه از احد ميرفت آنجا را وعده گاه كرده بود . پيغمبر هشت روز آنجا بماند و اين را بدر سوم ناميده‌اند . ابو سفيان نيز با قرشيان كه دو هزار مرد و پنجاه اسب داشتند از مكه تا عسفان آمدند اما توقف نكردند ، پس از آن پيغمبر خدا صلى الله عليه و سلم بمدينه كه عبد الله بن رواحه انصارى را در آنجا نيابت داده بود بازگشت و غيبت او شانزده روز بود . ذكر سال پنجم هجرت كه به « سنة الاحزاب » معروفست پس از آن سفر جنگى او صلى الله عليه و سلم بود كه دهم محرم با هفتصد كس