همگى از او بيزارى كنند و بعضىها او را بزتاط نامند . چهارم يوبيانوس ، يك سال پادشاهى كرد ، وى در سپاه يوليانوس مقتول بود و قائم مقام وى بشمار ميرفت . خواستند او را بپادشاهى بردارند و او نپذيرفت مگر اينكه به نصرانيت بازگردند كه پذيرفتند و او دين نصارى را تجديد كرد و با سپاه روم از پس حادثه‌ها و صلحى كه با شاپور داشت و در كتابهاى سابق خويش آورده‌ايم از عراق بازگشت . پنجم ، و النطيوس ، دوازده سال و پنج ماه پادشاهى كرد . ششم ، و النس ، سه سال و سه ماه پادشاهى كرد . هفتم ، و النطيانوس ، سه سال و چهار ماه پادشاهى كرد غراطيانوس نيز در كار پادشاهى همدست وى بود كه پيش از او درگذشت . هشتم ، تدوس بزرگ - تدوس بمعنى موهبت خداست - نوزده سال پادشاهى كرد . در ايام پادشاهى او سنهودس يعنى انجمن دوم در شهر قسطنطنيهء ولايت بوزنطيا بپاشد و يكصد و پنجاه اسقف در آنجا فراهم آمدند و مقدونس و پيروان او را با بطريركانى كه موافق مذهب وى بودند لعن كردند . سران اين انجمن طيموثاوس بطريرك اسكندريه و مليطيوس بطريرك انطاكيه و قورللس بطريرك بيت المقدس بودند . بطريرك بيت المقدس اول بطريرك اين ناحيه بودند كه از پيش اسقف‌نشين بود . چهار بطريرك صاحب چهار كرسى بودند : اول در شهر روميه كه متعلق به - پطرس سر حواريان و جانشين ايشوع ( عيسى ) بود ، دوم اسكندريهء مصر كه از مرقس يكى از مؤلفان چهار انجيل بود ، سوم قسطنطنيه از ولايت بوزنطيا كه اول بطريرك آنجا مطروفانس بود و اين كرسى را سيصد و هيجده اسقفى كه از پيش گفتيم كه دين نصارى را در شهر نيقيه سامان دادند برقرار كردند ، چهارم انطاكيه كه آن نيز از پطرس بود و پطرس هنگامى كه سوى شهر روميه رفت و آذيوس را جانشين خود كرد