درنگ كرد و روزه داشت و شب را نيز گرسنه مىماند . آنگاه فرود آمد و آن دو لوح را بر دست داشت كه در آنها وصاياى دهگانه نوشته شده بود ، بدين قرار : پروردگار تو خدايى است يكتا . سوگند دروغ مخور . شنبه را نگاه دار . پدر و مادرت را گرامىدار . قتل مكن . زنا مكن . دزدى مكن . گواهى دروغ مده . به خانهء برادرت طمع مورز . به كنيز رفيقت طمع مدار . و خدا گفت : ملعون است آنكه پدر و مادر را دشنام دهد . ملعون است كسى كه به همسايه ستم كند . ملعون است كسى كه نابينا را از راه گمراه كند . ملعون است كسى كه بر يتيم و مسكين در داورى ستم كند . ملعون است كسى كه با خواهر خود همخوابه شود و كسى كه به زن پدر خود دست يازد و كسى كه دوست خود را به ناگاه و بىخبر بكشد و كسى كه در قتل نفس رشوه دهد ، و ملعون است كسى كه به خلاف اين سنتها برخيزد . اگر شما با اين احكام مخالفت ورزيد چنان خواهيد شد كه مىكاريد و كشتهء شما را دشمنانتان خواهند خورد ، و پيش از آنكه كسى بر شما بتازد خواهيد گريخت ، و درندگان بر شما فرستاده شوند و شما را تباه كنند ، و خود نه از طعام سير مىشويد و نه از آب سيراب و نمازتان قبول نخواهد شد و خود و زمينتان را ويران خواهم ساخت ، و شما را در ميان امتهاى ديگر ، كه شما را دشمن مىدارند ، پراكنده خواهم كرد ، و قدر شما را فرو مىافكنم . و خدا به موسى گفت : بنى اسرائيل را بگوى كه زر و سيم و مس و جامه‌هايى ارغوان و ابريشم و حرير و پشم نرم و چرم و چوب شمشاد براى من به يك سو نهند و براى من خانه‌اى بسازند تا آن زمان كه در بيرون سرزمين موعود مىگردند در ميان ايشان باشد . و بايد كه برادرت هارون و فرزندانش از شامگاه تا بامداد در آنجا چراغها را افروخته نگهدارند . پس بنى اسرائيل چنان كردند كه خداى تعالى فرمان داده بود . هارون و مريم « 47 » بر موسى ، بدان سبب كه زنش زنگى بود ، فخر فروختند و گفتند : آيا چه شده ، مگر خدا تنها با موسى سخن گفته ! با ما نيز سخن گفته است . خداوند آنان را گفت : اگر هم شما پيامبر باشيد من در نهان بر شما تجلى كرده‌ام و حال آنكه با موسى به مشافهه تكلم كرده‌ام . در اين هنگام مريم مبتلا به برص شد و همهء تنش چون برف سفيد گرديد . موسى به درگاه خدا زارى كرد تا او را پاكيزه سازد . خداى تعالى گفت : اگر پدرش فقط آب دهان بر روى او مىانداخت آيا هفت روز خجل نمىشد ؟ پس هفت روز بيرون اردوگاه محبوس بشود و بعد از آن داخل