سامريان هم شالح را پسر ارفخشد مىداند ، نه فرزند قينان پسر ارفخشد . گويند كه قينان بعد از طوفان علم افلاك را اختراع كرد و پسرانش او را خدا خواندند و پس از وفاتش تنديس او را ريختند و در برابرش سجده كردند . او شهر حرّان را به نام پسرش هاران بنا كرد . شالح پسر قينان براى او عابر زاده شد . و در آن هنگام عمر او بنابر رأى تورات سبعينى صد و سى سال بود و بر رأى يهود سى سال . و همه مدت عمر او چهار صد و شصت سال بود . عابر پسر شالح براى او فالغ زاده شد و در آن هنگام عمر او بنابر رأى تورات سبعينى صد و سى سال بود و بر رأى يهود چهل و سه سال و همه مدت عمر او سيصد و چهل و سه سال بود . بعضى گويند واژهء عبرى از نام عابر مشتق شده و بعضى گويند لقب ابراهيم است كه از رودها عبور كرد و از عراق به شام رفت . از پيشوايان ما باسيليوس و افريم مىپندارند كه از زمان آدم تا زمان عابر زبان مردم يكى و آن هم زبان سريانى بوده است و خداوند با آدم بدين زبان سخن گفت و زبان سريانى را سه شعبه است : يكى آرامى ، كه از آن دو شعبهء ديگر فصيح‌تر است ، و زبان مردم حرّان و رها و شام بيرونى است . و ديگر زبان فلسطينى است كه زبان اهل دمشق و جبل لبنان و باقى شام درونى است و سوم زبان كلدانى نبطى كه نسبت به آن دو خشن و ناپسند است . و آن زبان مردم آشور و سواد عراق است . يعقوب رهاوى « 31 » گويد كه پيش از اين زبان مردم روى زمين عبرى بوده تا آنگاه در بابل زبانها مختلف شد . فالغ پسر عابر براى او ارعو زاده شد و در آن هنگام عمر او بنابر رأى تورات سبعينى صد و سى سال بود و بر رأى يهود سى سال ، و همهء مدت عمر او سيصد و چهل و سه سال بود .